YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6838
KARAR NO : 2017/19396
KARAR TARİHİ : 29.11.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan … avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının özel güvenlik şirketine bağlı olarak 01.09.2008 tarihi ile 25.07.2013 tarihleri arasında … Büyükşehir Belediyesinde çalıştığını, maaşı ve fazla mesailerini alamadığı için 25.07.2013 tarihinde ihtar çekerek iş akdini feshettiğini, davacıya kıdem tazminatı, resmi tatil ve hafta sonu çalışmalarının ödenmediğini, görev saati ve günü dışında konser ya da şenlik zamanı ek ücreti ödenmeden çalıştırıldığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, müvekkili kurumun taraf sıfatı bulunmadığını, tüm sorumluluğun yüklenicilere ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket tarafından cevap dilekçesi verilmemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshettiği, fazla mesai yaptığı, kıdem tazminatı ve fazla mesai alacağı olduğu, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalılardan … vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı …’nın tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekili davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ancak ücretinin ödenmediğini iddia etmiştir. İddiasını ispat bakımından dinlettiği tanıkları davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını doğrulamıştır. Mahkeme, bu talebi davacının çalışma şekli, işyerinde uygulanan vardiya şekline göre hangi genel tatil gününde çalıştığı konusunda bir tespit ve değerlendirme yapılamadığı gerekçesiyle reddetmiştir. Bu gerekçe dosya kapsamına uygun değildir. Davacı 30.06.2012 tarihinden fesih tarihine kadar 3’lü vardiya sisteminde çalışmış olup, 3’lü vardiya sistemiyle çalışmada bir vardiyadan çıkıp yeni vardiyaya girinceye kadar 24 saatlik bir boşluk bulunmadığından genel tatil gününün iki vardiya arasındaki boşluğa denk geldiğinden söz edilemez. Tanık beyanları da gözetilerek davacının 30.06.2012 tarihinden fesih tarihine kadar ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmelidir.
01.09.2008-30.06.2012 tarihleri arası için ise davacı 12 saat çalışma 24 saat dinlenme esasına göre çalışmakta olup, bu çalışma sisteminde ise Dairemiz uygulamasına göre ulusal bayram ve genel tatil günlerinin 1/3 kısmında çalışıldığı kabul edilmekte olup, davacının ispatladığı ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmasının açıklandığı şekilde hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 29.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.