Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/9000 E. 2019/295 K. 08.01.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9000
KARAR NO : 2019/295
KARAR TARİHİ : 08.01.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdini haklı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacakları istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalıya ait tıp merkezinde asgari ücret ile çalıştığını, iş akdinin davacının istifası ile sona erdiğini, iş yerinde nöbet uygulaması bulunmakla beraber fazla mesai uygulaması bulunmadığını ve davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, fazla mesai yaptığı ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışması buulnduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık,davacının fazla mesai ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, gerek davacı tanıkları gerekse davalı tanıkları davacının çalıştığı süre içerisinde bir müddet medikal muhasebe bölümünde çalıştığını belirtmiştir. Davacı …, davalı işyerinde işten ayrılan başka bir arkadaşının … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla)nin 2014/325 Esas sayılı dosyasında davacı ile bir müddet medikal muhasebede birlikte çalıştıklarını ve ayda 7 ve 10 gün normal mesai haricinde gece mesaisi yaptıklarını ancak medikal muhasebe ve satın alma bölümünün ise yapmadığını açıklamıştır. Kendi davasında medikal muhasebedeki çalışma saatlerine ilişkin açık bir beyanı bulunmayan davacının tanıklık yaptığı dosyadaki beyanı çalışma saatleri bakımından kendisini bağlayıcı niteliktedir. Bu durumda davacının medikal muhasebede çalıştığı dönemin net bir şekilde belirlenerek bu dönemde gece mesaisi yapmadığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken tüm çalışma süresi üzerinden gece mesaisi yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücret alacağının belirlenmesi hatalıdır.
3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını belirtmiş olup mahkemece de bu beyanlara üstünlük verilerek davacının davalı işyerinde ulusal bayram tatil günlerinin tamamında çalıştığı kabul edilerek genel tatil ücret alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacı …, davalı işyerinde işten ayrılan başka bir arkadaşının … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla)nin 2014/325 Esas sayılı dosyasında davalı işyerinde ulusal bayramlarda, resmi tatillerde çalışma olduğunu, Kurban bayramında 2 gün çalışma, Ramazan bayramında ise 1 günlük çalışma yapıldığını açıklamıştır. Kendi davasında her ne kadar tüm dini ve milli bayramlarda çalıştığını belirtmişse de tanıklık yaptığı dosyadaki beyanı kendisini bağlayıcı niteliktedir. Bu durumda davacının tanıklık yaptığı dosyadaki beyanı da dikkate alınarak ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının belirlenmesi gerekirken ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında çalıştığı kabul edilerek alacağın hüküm altına alınması hatalıdır.
4-Hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.