YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9166
KARAR NO : 2019/7360
KARAR TARİHİ : 01.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette transport şoförü olarak 20/07/2007-20/09/2010 tarihleri arasında asgari ücret ile birlikte sefer başına 600 Euro ve 400 USD alarak çalıştığını, müvekkilinin 20/09/2010 tarihinde biriken ve ödenmeyen 10 aylık ücret alacağını talep etmesi üzerine davalı işveren tarafından haksız olarak işten çıkartıldığını, müvekkilinin çalışma süresince pek çok Avrupa ülkesine sefere gittiğini, günlük 13 saat araç kullanmak zorunda kaldığını, müvekkilinin ayda ortalama 1,5 sefer yaptığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile prim, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 20/10/2007-23/09/2010 tarihleri arasında müvekkiline ait işyerinde çalıştığını, işten kendisinin ayrıldığını, müvekkili şirketi ibra ettiğini, davacının tüm maaşlarının ödendiğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, kullandırılmayan yıllık izni bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş akdinin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde haklı nedenle feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesi ile toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, prim talebi ret, ulusal bayram ve genel tatil alacak talebi kısmen, diğer talepler ise kabul edilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İş sözleşmesinin ne şekilde feshedildiği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.
Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından sonlandırıldığını ileri sürmüş, davalı ise davacı işçinin işi kendisinin bıraktığını, haklı nedene dayanmadığını savunmuştur. Davacı tanık dinletmemiş, dinlenen davalı tanıkları ise davacının başka bir yerde yeni bir iş bulduğu için davalı işyerinden ayrıldığını açıklamışlardır. Dosyada mevcut ve fesih tarihinden sonra, 27/09/2010 tarihinde düzenlendiği anlaşılan ibraname başlıklı belgenin altında davacının kendi el yazısıyla “kendim ayrıldım” yazısı ve imzası bulunduğu görülerek, davacının bu hususta açıklama yapması için mahkemece isticvap edilmiş, davacı isticvabında, yazıyı ve imzayı kabul etmekle birlikte işverenin baskısı altında yazıyı yazıp, imzalamak zorunda kaldığını ifade etmiş ancak irade fesadı iddiası bakımından da beyanı dışında delil ileri sürememiştir. İş akdi 20/09/2010 tarihinde feshedilmiş olup, dava fesihten yaklaşık 3 yıl, 3 ay sonra 08/01/2014 tarihinde açılmıştır.
Mevcut delil durumu birlikte değerlendirildiğinde, davacının iş akdini başka bir yerde daha iyi şartlarda iş bulduğu için kendisi feshettiği ve feshini herhangi bir haklı nedene dayandırmadığı anlaşılmaktadır. Bu duruma göre, davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.