YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3841
KARAR NO : 2019/11030
KARAR TARİHİ : 15.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 02/09/2014 yerine 18/01/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Davacının hafta tatili, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarından bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılıp taleple bağlı kalınarak alacakların hüküm altına alınması gerekirken arttırılan miktarlar üzerinden karineye dayalı makul indirim yapılarak alacakların hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücreti alacağına yönelik bentlerin çıkartılarak yerlerine;
” Mahkememizin 2016/53 E. sayılı asıl dava dosyası yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile;
3- Fazla mesai talebinin kısmen kabulü ile; 1.867,17 TL. net fazla mesai alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu’nun 51 ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu davacının hak ettiği fazla mesai ücreti 1.307,01 TL. olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 680,31 TL. fazla mesai ücretinden, 10,00 TL.sinin dava tarihi olan 02.09.2014 tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4- Hafta tatili ücret alacağı talebinin kısmen kabulü ile; net 3.567,28 TL hafta tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu belirlenen 2.497,09 TL. hafta tatili ücretinden 10,00 TL.sinin dava tarihi olan 02.09.2014 tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
5-Genel tatil ücret alacağının kısmen kabulü ile; net 451,04 TL. genel tatili ücreti alacağından işçinin raporlu, mazeretli, izinli olduğu günler ile çalışılmayan günler göz önünde bulundurularak Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri gereğince takdiren %30 oranında yapılan indirim sonucu davacının hak ettiği genel tatil ücretinin 315,72 TL. olmakla birlikte taleple bağlılık ilkesi gereğince net 255,70 TL. genel tatil ücreti alacağındandava tarihi olan 02.09.2014 tarihinden, bakiyesinin talep arttırım tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.