YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1985
KARAR NO : 2020/7865
KARAR TARİHİ : 15.09.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Taraflar arasındaki “işçilik alacakları” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Denizli 1. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 11.03.2013 tarihli ve 2010/46991 E., 2013/8308 K. sayılı ilamı ile bozulmuş, Mahkemece bu bozma ilamına karşı kısmen direnilmiştir.
Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı vekilinin direnme kararına yönelik temyiz istemi Mahkemece, hüküm altına alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırının altında kaldığı gerekçesi ile ek kararla reddedilmiştir.
Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Bunun üzerine direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlıkta; 20.02.2020 tarihli ve 2019/9-622 E., 2020/196 K. sayılı ilam ile “Direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı ile ilgili olarak davalı vekilinin direnme kararına yönelik temyiz isteminin miktardan reddine dair verilen 19.02.2016 tarihli ve 2013/207 E., 2016/17 K. sayılı EK KARARIN ONANMASINA,
“Mahkemece Özel Daire bozma kararına uyularak hüküm altına alınan yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ile ilgili verilen ek karara yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,” karar verilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde;
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.
Dosya içeriğine göre; davalı aleyhine hüküm altına alınan miktarın direnme karar tarihi itibari ile 2.190,00 TL temyiz kesinlik sınırı kapsamında kaldığı anlaşılmakla; mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 19.02.2016 tarihli ek kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, davalının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile 19.02.2016 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.09.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.