YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2831
KARAR NO : 2020/10196
KARAR TARİHİ : 01.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmiş ve davacı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davanın belirsiz alacak davası olduğunu, müvekkili işçinin asıl işveren davalıya ait işyerinde diğer davalı alt işverene bağlı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacıya yapılan görevlendirme teklifinin altı günlük hak düşürücü süre içinde kabul edilmemesi üzerine işverence karşılıklı anlaşma ile protokol imzalanarak sona erdirildiğini, oysa müvekkilince iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, genel tatil ücret alacakları ve gece çalışma ücret alacağını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olması nedeni ile işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.
Diğer davalı şirket vekili ise ihaleyi kaybettiklerini davacıya yeni yer gösterildiğini ancak davacının kabul etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının aynı işyerinde yeni ihaleyi alan alt işverende çalışmaya devam ettiği gerekçesi ile kıdem tazminatı ve izin alacaklarının reddine, fazla çalışma, genel tatil ve gece çalışma alacaklarının ise ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince bozulmuştur.
Bozma ilamının ikinci maddesinde kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacağının belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, üçüncü maddesinde ise fazla çalışma ücret alacağı yönünden güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının işyeri kayıtlarına dayandığı, fazla çalışmaya ilişkin vardiya çizelgeleri ve puantaj kayıtları tek tek incelenerek davacının hangi günler ve hangi vardiyada çalıştığı net olarak ortaya konulması davacının gece çalışması varsa 7.5 saati aşan çalışmaları hesaplanarak karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.
Mahkemece, bozma ilamının ikinci maddesine direnilmiş, üçüncü maddesine ise uyulmasına karar verilerek yapılan inceleme ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu Kararının Özeti :
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda; 2016/22-1544 Esas ve 2020/170 Karar numaralı 18.02.2020 tarihli kararı ile davacının talep ettiği alacaklar belirsiz alacak davasına konu olabileceğinden, mahkemenin kısmi dava olarak gördüğü bu davada kıdem ve ihbar tazminatını esastan inceleyerek reddine karar verdiğini, Özel Dairenin ise esas yönünden temyiz incelemesi yapmadığını, davanın esası yönünden kısmi dava olarak mahkemenin nitelemesi sonuca etkili olmadığından, anılan alacakların esasının ve diğer alacaklar bakımından ise uyulan yönler yönünden temyiz incelemesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine, mahkemenin direnme kararının açıklanan bu değişik gerekçe ile yerinde olduğuna karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Hukuk Genel Kurulu tarafından yapılan inceleme sonucunda; 2016/22-1544 Esas ve 2020/170 Karar numaralı 18.02.2020 tarihli kararın 38. bendinde; davacı vekilinin, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davasını olduğunu belirterek işçilik alacaklarının tahsilini talep ettiği, davacı vekilinin talebinin açıkça belirsiz alacak davası olduğu hâlde mahkemece, taleple bağlılık ilkesine aykırılık teşkil edecek şekilde dava dilekçesinde gösterilen değerin asgari bir miktar olmadığı gerekçesiyle kısmi dava olarak değerlendirmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilmiştir.
Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının davalı işyeri kayıtlarına dayalı olarak nöbet tutulan dönemlere göre fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır. Davacı tarafından 14.06.2015 tarihli dilekçe ile tamamlama harcı yatırılarak bilirkişi raporu doğrultusunda fazla çalışma ücret alacağı miktarı arttırılmıştır. Davalı şirket vekili tarafından arttırılan miktara yönelik zamanaşımı def’i ileri sürülmüştür. Ek bilirkişi raporunda zamanaşımı def’inin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesi bağlamında sonuca etkili olmadığı belirtilmiş ise de ara karar üzerine 30.11.2015 tarihli üçüncü ek raporda hesaplama yapılmış ve mahkemece bu rapordaki hesaplama hüküm altına alınmıştır. Hukuk Genel Kurulu tarafından tespit edildiği üzere davadaki tüm talepler bakımından belirsiz alacak davası açıldığı anlaşılmakla; davalı tarafından talep arttırım dilekçesine karşı ileri sürülen zamanaşımı def’i sonuca etkili olmayıp talep arttırımına karşı ileri sürülen zamanaşımı def’i dikkate alınmadan karar verilmesi gerektiğinden hükmün ikinci kez bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 01/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.