YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6539
KARAR NO : 2020/14393
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti :
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin 01.10.1995-11.02.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının iş akdinin bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yılık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti :
Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk karar Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/13984 esas, 2018/17367 karar sayılı 09.07.2018 tarihli kararı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair karar bu kez Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2019/6578 esas, 2019/16916 karar sayılı 23.09.2019 tarihli kararı ile bozulmuş, Mahkemece ikinci kez bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz :
Karar, yasal süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
1-Taraflar arasında Mahkemece bozma ilamına uygun karar tesis edilip edilmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne yönelik ilk karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/13984 esas, 2018/17367 karar sayılı 09.07.2018 tarihli kararı ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair ikinci karar, bu kez Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2019/6578 esas, 2019/16916 karar sayılı 23.09.2019 tarihli kararı ile bozulmuş, Mahkemece ikinci kez bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yine davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2019/6578 esas, 2019/16916 karar sayılı 23.09.2019 tarihli ilamında özetle; “..davacı tanık beyanlarının, mevsimsel ayrıma ilişkin beyanları da gözetilerek davacının fazla çalışma alacaklarının belirlenmesi gerektiği belirtildiği halde davacının tüm çalışma döneminde aynı şekilde çalıştığının kabulü hatalı olduğu, davacının fazla çalışma alacağının 03.09.2008-11.02.2010 tarihleri için hesaplanmış olduğu ancak davalının ıslah dilekçesine karşı zamanaşımı def’inde bulunması nedeni ile davacının 17.10.2009 tarihinden önceki dava dilekçesinde talep ettiği 100,00 TL dışındaki alacakları zamanaşımına uğradığı” gerekçeleri ile yerel mahkeme kararı bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen fazla çalışma alacağı yönünden davacının dava dilekçesinde talep ettiği 100,00 TL dışındaki alacağının reddine karar verilmiştir. Ancak davacının fazla çalışma alacağı yönünden 17.10.2009 tarihinden sonraki alacakları zamanaşımına uğramamıştır. Yargıtayın bozma kararına uyan mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır. Zira bozma kararına uyularak, bozma kararı lehine olan taraf yararına bir usuli müktesep hak doğmuştur. (09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Anılan yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.