Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2020/7717 E. 2020/16124 K. 17.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7717
KARAR NO : 2020/16124
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ : Ankara 8. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz olunan karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca, kesin nitelikte olması nedeniyle, temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine ilişkindir.
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Dosya içeriğine göre; İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davacı istinaf kanun yoluna başvurmuş olup Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçesinde Eskişehir 1. İş Mahkemesinde kıdem, ihbar ve fazla mesailere ilişkin fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere açmış oldukları davada bilirkişi raporuna göre 2.723,39 TL fazla mesai ücreti hesap edilmiş olmasına rağmen mahkemece talep ile bağlı kalınarak brüt 1.000,00 TL fazla mesai ücretine hükmedildiğini, bu nedenle bakiye kalan 2.008,48 TL net fazla mesai ücreti alacağının işten çıkarılma tarihi itibari ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacının reddedilen alacağı miktarı 2.008,48 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile 72.070,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığı anlaşılmakla; kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesine uygun olduğundan bu karara yönelik temyiz isteminin reddi ile 18.09.2020 TARİHLİ EK KARARIN ONANMASINA, 17.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.