YARGITAY KARARI
DAİRE : Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu
ESAS NO : 2019/60
KARAR NO : 2019/97
KARAR TARİHİ : 23.05.2019
Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 19 ve 12. Ceza
Mahkemesi :Asliye Ceza
Sayısı : 215-380
Sanık … hakkında gizliliğin ihlali ve 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 19. maddesine aykırılık suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Kadıköy (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesince 19.03.2010 tarih ve 889-250 sayı ile, sanığın gizliliğin ihlali suçundan beraatine, Basın Kanunu’nun 19. maddesine aykırılık suçundan ise mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Hükümlerin Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 6352 sayılı Kanun gereğince yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosyanın gönderildiği İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesince 05.03.2013 tarih ve 81-146 sayı ile; sanık hakkındaki kovuşturmanın 6352 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesinin (b) bendi uyarınca üç yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.
Sanığın bu süre içerisinde 6352 sayılı Kanun’un 1. maddesinin birinci fıkrasında belirtilen basın yoluyla hakaret suçunu işlediği gerekçesiyle dosyayı yeniden ele alan İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesince 30.01.2015 tarih ve 81-146 sayı ile; sanık hakkında Kadıköy (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 19.03.2010 tarihli ve 889-250 sayılı hükme yönelik temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verilmiştir.
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 16. Ceza Dairesince 02.02.2016 tarih ve 4256-388 sayı ile;
“19.03.2010 tarihinde verilen kararın sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi hükmü gereğince mahkemesine iade edildiği, iade kararının Ceza Genel Kurulunun 27.06.2006 tarih ve 2006/172-168, 23.01.2007 tarih ve 2006/143-2007/8 sayılı kararları çerçevesinde bozma etkisi gösteren, temyiz sürecini sonlandırıp yeni bir süreç başlatan nitelikte olduğu, iade sonrasında verilen ‘kovuşturmanın ertelenmesine’ ilişkin kararla ilgili, 6352 sayılı Kanun’un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası yani ‘birinci fıkra kapsamına giren yeni bir suç işlenmesi hâlinde, bu suçtan dolayı kesinleşmiş hükümle cezaya mahkûm olunduğu takdirde, ertelenen soruşturma veya kovuşturmaya devam olunur’ hükmü uyarınca işlem yapılabilmesi için mahkemenin duruşma günü belirleyip hazır bulunması gereken kişileri de çağırmak suretiyle yargılamayı sürdürerek yeni bir hüküm kurması ve kararı kanun yollarına başvuru hakkı bulunanlara tefhim veya tebliğ ettikten sonra temyiz edilmesi halinde göndermesi gerekirken, önceki temyize atfen 30.01.2015 tarihli ek karar ile ‘dosyanın Yargıtaya gönderilmesi’ şeklinde karar verilmiş ise de, ortada temyizen incelenecek bir hüküm bulunmaması nedeniyle yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine” karar verilmiştir.
İade kararı üzerine dosyayı inceleyen İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesince 08.09.2017 tarih ve 215-380 sayı ile; sanığın gizliliğin ihlali suçundan beraatine, Basın Kanunu’nun 19. maddesine aykırılık suçundan ise mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Mahkûmiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 19. Ceza Dairesince 22.10.2018 tarih ve 4562-10709 sayı ile;
“Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 09.02.2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararının, II) Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü A) Ortak Hükümler başlıklı 6. maddesinde yer alan; ‘…Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır…’ hükmüne göre,
Temyize konu hükümde TCK’nın 285. maddesinde unsurları yazılı ‘gizliliğin ihlali’ suçunun işlendiğinin sabit olduğu gerekçesiyle adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü verildiği ve bu suça dair temyiz inceleme görevinin Yargıtay Yüksek 12. Dairesine ait bulunduğu”,
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 12. Ceza Dairesince de 23.01.2019 tarih ve 7963-1084 sayı ile;
“Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 22.10.2018 tarihli, 2018/4562-10709 sayılı görevsizlik kararı ile ‘…Temyize konu hükümde TCK’nın 285. maddesinde unsurları yazılı ‘gizliliğin ihlali’ suçunun işlendiğinin sabit olduğu gerekçesiyle adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü verildiği ve bu suça dair temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 12. Dairesine ait bulunduğu…’ gerekçesine dayalı olarak dosya Dairemize gönderilmiş ise de;
Hükmün gerekçesine ve uygulama maddelerine göre, sanık hakkında TCK’nın 285. maddesindeki gizliliğin ihlali suçundan değil, 5187 sayılı Basın Kanununun 19/1. madde ve fıkrasındaki yargıyı etkileme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş olup, temyiz incelemesine konu edilen eyleme ilişkin mahkeme kararındaki nitelendirmeye, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki; ‘Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.’ hükmüne göre, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 09.02.2011 tarihli ve 6110 sayılı Kanun’la değişik 14. maddesi uyarınca Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp, 21.02.2018 tarihli ve 30339 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, 01.03.2018 günü yürürlüğe giren 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu mahkumiyet hükmünün incelenmesi görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait bulunduğu”
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 19 ve 12. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle değişik (a) bendinde; “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır” hükmüne yer verilmiştir.
Temyiz istemi mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olup 06.07.2018 olan tebliğname tarihinde ceza dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde esas alınması gereken ve temyize konu olan mahkûmiyet kararında, sanık hakkında 5187 sayılı Basın Kanunu’nun 19. maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulmuş olup tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararı gereği, Basın Kanunu’na aykırılık suçunu temyizen inceleme görevinin Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 22.10.2018 tarihli ve 4562-10709 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 19. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.