YARGITAY KARARI
DAİRE : Hukuk Genel Kurulu
ESAS NO : 2012/1357
KARAR NO : 2013/307
KARAR TARİHİ : 06.03.2013
MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
TARİHİ : 29/05/2012
NUMARASI : 2012/103-2012/231
Taraflar arasındaki “hizmet tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çankırı 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.11.2011 gün ve 2011/209 E- 2011/476 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21.Hukuk Dairesi’nin 27.02.2012 gün ve 2012/872 E.-2012/2483 K. sayılı ilamıyla bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN : Davalı SGK vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkeme kararı yukarıda başlık bölümünde belirtilen karar ile bozulmuştur.
Mahkemece eski hükümde direnilmiş direnme kararı davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında işin esasına geçilmeden önce birinci önsorun olarak usulüne uygun yasa yolu bildiriminin yapılıp yapılmadığı, varılacak sonuca göre temyiz isteminin süresinde olup olmadığı tartışılmış, mahkemece usulüne uygun kısa karar kurulup tefhim edilmemesi dikkate alındığında, davalı SGK vekilinin kararı süresinde temyiz ettiği oybirliği ile kabul edilmiştir.
2- İkinci önsorun olarak ise usulüne uygun kısa karar kurulup kurulmadığı tartışılmıştır. Yapılan görüşmeler sonunda şu sonuca varılmıştır;
Mahkeme kararlarında nelerin yazılacağı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde belirtilmiştir. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait her hangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.
HMK’nun 294. maddesinin 3 fıkrasında ise “Hükmün tefhimi herhalde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur” hükmüne yer verilmiştir.
Ayrıca, bozma kararı ile ilk hüküm hayatiyetini yitirdiğinden ona atıf suretiyle hüküm tesisinin yukarıda açıklanan kurallara uygun düşmeyeceği de aşikardır.
Nitekim Yargıtay’ın yerleşmiş görüşü de bu yöndedir (Hukuk Genel Kurulu’nun 19.6.1991 gün 323-391 sayılı; 10.09.1991 gün 281-415 sayılı; 25.9.1991 gün 355-440 sayılı; 05.12.2007 gün 981-936 sayılı; 23.01.2008 gün 29-4 sayılı; 05.10.2011 gün 607-604 kararları).
Somut olaya gelince; mahkemece aslolan kısa kararda yukarıda açıklanan mevzuata uygun hüküm fıkrası oluşturulmamış sadece ” direnilmesine ” denilerek önceki karara atıf yapılmakla yetinilmiştir.
Bu durumda, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde usulün öngördüğü anlamda oluşturulmuş bir hüküm bulunmadığı gibi, direnme kararlarını denetleyen Hukuk Genel Kurulu tarafından incelenebilecek nitelikte teknik anlamda bir direnme hükmü de bulunmadığı her türlü duraksamadan uzaktır.
Şu durumda mahkemece yapılacak iş; dosya kapsamı dikkate alınarak taraflara yüklenen borç ve tanınan hakkın sıra numarası altında belirtildiği açık, infazda şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde, usulün aradığı niteliklere haiz kısa karar ve buna uygun gerekçeli karar oluşturulmasıdır.
Mahkemenin, yukarıda ayrıntılarıyla açıklanan biçimde usulün öngördüğü niteliklere haiz bulunmayan kısa kararı usul ve yasaya uygun değildir.
Direnme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.
S O N U Ç : Yukarıda (1) numaralı bentte belirtilen nedenlerle davalı SGK vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğunun oybirliği ile kabulüne, direnme kararının yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı H.U.M.K.’nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcın yatırana geri verilmesine, aynı Kanun’un 440.maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 06.03.2013 gününde, oybirliği ile karar verildi.