Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2013/16122 E. 2013/19851 K. 11.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/16122
KARAR NO : 2013/19851
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılanla aynı binada oturan sanığın, katılanın çatıya koymuş olduğu güneş enerjisini dairesine su akıtması nedeniyle sökerek mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; mahkemece sanığın talebine rağmen katılanın yapmış olduğu haksız fiili sona erdirmediği, bu sebeple sanığın da kendisine verilen zararın önlenmesi amacıyla güneş enerjisini sökerek kaldırdığı, sanığın mala zarar verme kastıyla hareket etmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiş ise de; Yargıtay CGK’nun 19/02/2013 tarih ve 2012/9-1473 E, 2013/62 K sayılı ilamında belirtildiği gibi, mala zarar verme suçu genel kastla işlenebilen bir suç olup, suçun oluşması için failin belirli bir amaç ya da saikle (özel kast) hareket etmesine gerek bulunmadığı, sanığın, dairesine su akıtan güneş enerjisini hukuki yollara başvurup kaldırtmak yerine, sökmesinden ibaret eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 11/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.