YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/8574
KARAR NO : 2013/20065
KARAR TARİHİ : 16.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanıklardan …’un evli olduğu halde katılana bekar olduğunu söyleyip evlenme sözü vererek güven sağladıktan sonra diğer sanık … ile birlikte hareket ederek, …’un annesinin hasta olması, gözaltına alınması gibi uydurdukları çeşitli yalanlarla inandırarak para istedikleri, katılanın …’in hesabına gönderdiği paraların çekilerek alındığı sabit olup, ayrıca Birol’un ayrı dava konusu olan katılanın kimliği ile bankadan kredi çekmeye kalkışma eylemine ilişkin olarak dosya içerisinde örneği bulunan Antalya C. Başsavcılığının 12/08/2010 gün ve 2010/42267 soruşturma kayıtlı iddianamesi ile açılan dava akıbeti araştırılarak, yargılamanın devam etmesi durumunda her iki dosyanın birleştirilmesi, karara çıkmış olması durumunda ise kesinleşen karar örneği getirtilip, sanıkların eylemlerinde TCK’nın teselsüle ilişkin 43. maddesi hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilerek sanıkların atılı suçtan mahkumiyetleri gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.