YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8890
KARAR NO : 2022/193
KARAR TARİHİ : 13.01.2022
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Yasaya Muhalefet
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi delaletiyle hükmün açıklanması ile;
2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-son cümle, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kofçaz Asliye Ceza Mahkemesinin 20/02/2009 tarih 2008 /27 E. – 2009/2 K. sayılı kararı ile sanık hakkında verilen beraat kararının Yargıtay 12. CD’nin 12/09/2012 tarih 2011/9439 E. – 2012/18356 K. sayılı kararı ile bozulmasına müteakip Kırklereli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2013 tarihli 2012/399 E. – 2013/128 K. sayılı kararı ile sanığın, 2863 sayılı Kanun’un 74/1, 74/1- son cümle, TCK’nın 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın 12/04/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 17/07/2014 tarihinde TCK’nın 79/1-b maddesinde düzenlenen göçmen kaçakçılığı suçunu işlediği ve Kırklereli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/544 E. – 2015/87 K. sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın 02/03/2020 tarihinde kesinleşmesi ile ihbar üzerine yeniden ele alınan dosyada sanık hakkında önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kırklereli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2020 tarihli ve 2020/253 E. – 2020/670 K. sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmediğinden, 04/04/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK’nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlem 22/01/2009 tarihli savunma olup, 04/04/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 17/07/2020 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 22/01/2009 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı karar tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE; 13/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.