YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/15250
KARAR NO : 2013/2443
KARAR TARİHİ : 11.03.2013

Irza geçme suçundan sanıklar … ve …’nin bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’un savunması alınamadığı için hakkındaki dosyanın tefrikine, sanık …’in ise çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Niğde Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2011 gün ve 2002/181 Esas, 2011/171 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkındaki dosyanın tefrik edilmesine ilişkin ara karar temyizi kabil olmadığından, sanık … müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık … müdafiin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesini ağırlaştırıcı neden olarak kabul eden 5237 sayılı TCK.nın 103/3. maddesindeki bu değişiklik 08.07.2005 tarihinde yürürlüğü giren 5377 sayılı Kanun ile maddeye sonradan eklendiğinden sanık aleyhine uygulanamayacağının ve kabule göre de; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında TCK.nın 01.06.2005 ile 08.07.2005 tarihleri arasında yürürlükte bulunan 31/3. maddesinin 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki son cümlesi uyarınca her bir fiil için verilecek hapis cezasının 8 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında TCK.nın 103/3-4, 31/3 ve 62. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinhükümden çıkartılmasına, mahkemenin uyguladığı artırım oranları da nazara alınarak, yerine “TCK.nın 103/2. maddesi ile belirlenen 8 yıl hapis cezasının 103/4. madde uyarınca 1/2 oranında artırılarak sanığın 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın yaşı nedeniyle cezasının 31/3. madde uyarınca 1/2 oranında indirelerek 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ceza miktarı nedeniyle 31/3. maddenin 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki son cümlesinin uygulanmasına yer olmadığına ve cezasının 62. madde uyarınca da 1/6 oranında indirilerek sanığın 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.