Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2019/3378 E. 2021/8176 K. 17.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3378
KARAR NO : 2021/8176
KARAR TARİHİ : 17.05.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme
HÜKÜM : Sanık hakkında maktul …’i nitelikli kasten öldürmesi suçundan 5237 sayılı TCK’nin 82/1.b, 62 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılması

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık … müdafii tarafından hükmün duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine duruşma günü belirlenerek meşruhatlı davetiye tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından inceleme duruşmasız olarak yapılmıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in maktul …’e yönelik eyleminin sübutu kabul kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin, sanığın cezai ehliyeti olmadığına dair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü sanığın, ailesine zarar verdiği gerekçesiyle maktulü takip etmeye başladığı, maktulün camiye girdiği sırada maktulün bıraktığı bastonla kafasına defalarca vurarak öldürdüğü olayda,
1-) 5237 sayılı TCK’nin 82/1-b maddesinde belirtilen canavarca hisle öldürme suçunun işlenmesi için, sanığın sırf öldürmüş olmak için öldürmesini veya ölenin acı çekmesinden zevk duymak için vahşi ve özel bir yöntem kullanarak eylemini gerçekleştirmesinin gerektiği, somut olayda ise, sanığın, yargılama safahatinde elde edilen raporlarından anlaşılacağı üzere anksiyete bozukluğu rahatsızlığının olduğu, gerçekte olmamasına rağmen yakınlarına maktul tarafından zarar verildiği şeklinde bir anlık düşünce ile hareket ederek eylemini gerçekleştirdiği, öldürme esnasında maktulün acısından zevk aldığına dair de kesin kanıt bulunmaması dikkate alındığında, sanığın TCK’nin 81. maddesine göre cezalandırılması yerine, TCK’nin 82/1-b maddesi gereğince yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
2-) 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesinde belirtilen cezadan takdire bağlı indirim hükümlerinin uygulanması sırasında, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkilerinin yanı sıra sanığın “fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları”nın da göz önünde bulundurulmasının gerektiği, 11.10.2018 tarihli 12. celse sırasında, sanığın mikrofonu eğip bükmeye başladıktan sonra, heyete sinkaflı küfürler edip, kürsüye tekme vurduğu, ardından kendisini zaptetmeye çalışan jandarma personeline tekme vurup, kafa attığının tutanağa bağlanmasına rağmen, sanık hakkında TCK’nin 62.maddesi hükümlerinin uygulanması,
3-) Kabule göre de, gerekçe kısmında sanığın canavarca hisle hareket ederek öldürme eylemini gerçekleştirdiğinin belirtilmesine karşın, hüküm kısmında ayrıca eziyet çektirerek de öldürdüğü gösterilerek, gerekçe ile hüküm arasında çelişki meydana getirilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.