YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17998
KARAR NO : 2013/4983
KARAR TARİHİ : 05.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; katılan …’a karşı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Katılan …’ın beyanından, başka çıkışı olmayan işyerinin soyunma odasındaki askıda bulunan pantolonunun cebindeki 27,5 TL’yi aldığı sırada sanığı yakaladığının ve bu sırada sanığın yanında başka birisinin bulunmadığının ve sanığın yakalandığında üst aramasında katılanlardan …’a ait olduğu iddia olunan 300 TL ile …’ya ait olduğu iddia olunan 105 TL’nin elde edilmediğinin anlaşılması karşısında; katılan …’a karşı sübut bulan ve teşebbüs aşamasında kalan eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Aşamalarda yüklenen suçu kabul etmeyen sanığın, katılan …’ya yönelik suçu işlediğini gösterir, katılanın soyut iddiası dışında, hükümlülüğüne yeterli, yasal ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,
3- Kabule göre de;
Sanığın katılanlar … ve …’nin çalıştığı oto tamir atölyesindeki soyunma odasında bulunan iki ayrı pantolondaki paraları alması şeklinde gerçekleşen eylemde; hareketin tekliği kavramı ile fiilin tekliği kavramının aynı olmadığı, fiilî ve hukukî kesinti olmaksızın çok kısa zaman aralığı içerisinde tekrarlanan ve müstakilen işlendiğinde ayrı suç olarak kabul edilecek fiillerin bir bütün olarak tek bir fiil olarak kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek fiille işlenmesi söz konusu olduğundan 5237 Sayılı TCK’nın 142/1-b, 43/2. maddelerinin uygulanması suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eylemin iki ayrı suçu oluşturduğu belirtilerek, sanığın iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.