Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/13845 E. 2012/19482 K. 20.09.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13845
KARAR NO : 2012/19482
KARAR TARİHİ : 20.09.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
20.12.2006 tarihli karar ile hükümlü hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün, 20.12.2006 tarihinde hükümlü müdafii tarafından temyiz edildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 30.01.2012 tarihli kararı ile müdafii atandığından haberi olmayan hükümlüye tebliğ yapılarak müdafiinin temyizini kabul ettiğine ilişkin beyanının alınması yönündeki kararına istinaden hükümlünün Cezaevi aracılığıyla alınan beyanında, müdafii tarafından yapılan temyizi kabul ettiğine dair rıza açıklamasında bulunduğu ve hükümlü müdafiinin temyiz talebinin de süresinde yapıldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
27.04.2005 tarihli karar ile hükümlü hakkında 765 sayılı TCK’nın 491/3, 81/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 6 gün hapis cezası verildiği, verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 5237 Sayılı TCK’nın yürürlüğe girmesi nedeniyle uyarlama talep edilince duruşma açılarak verilen 20.12.2006 tarihli karar ile eski yasa lehe bulunarak 27.05.2005 tarihli kararın iptali ile hükümlünün 765 Sayılı TCK’nın 491/3. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği görülmüş ise de; uyarlama yargılamasında önceki uygulamanın lehe bulunması halinde infaz aşamasında hükümlüler yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilmek suretiyle önceki hükmün aynen infazına karar verilmesi gerektiği halde tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında 765 sayılı TCK’nın 81/1. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının çıkarılarak, yerine ‘‘27.04.2005 tarihli önceki hükmün lehe olduğu anlaşılmakla aynen infazına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.