Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/24367 E. 2021/18172 K. 22.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24367
KARAR NO : 2021/18172
KARAR TARİHİ : 22.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı Yasalara aykırılık
HÜKÜM :Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I-Gümrük idaresi vekilinin suça konu çaylar yönüyle temyize hakkı bulunduğu görülerek suçta kullanılan nakil aracının iadesi kararına yönelik olarak yaptığı temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan … İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II-Sanık …’nın eyleminin suç tarihi itibarıyla ele geçirilen sigaralar yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4, çaylar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı, ele geçirilen kaçak çaylar yönüyle katılan … İdaresi vekilinin suçtan doğrudan zarar gördüğü ve temyize hakkı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık …’nın eyleminin suç tarihi itibarıyla ele geçirilen sigaralar yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4, çaylar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı ve her iki suçtan cezalandırılması istemiyle hakkında kamu davası açıldığı halde 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan açılan davada herhangi bir hüküm kurulmaması,
Kabule göre ise;
Olay günü sanık …’nun sevk ve idaresinde bulunan diğer sanıklar … ve …’nın da içinde yolcu olarak bulunduğu 73 AC 549 plakalı araçta yapılan aramada aracın bagaj kısmında koliler içerisinde 125 karton gümrük kaçağı sigara ile 5 kg gümrük kaçağı çay ele geçirilmiş ise de sanık …’nın kendisine ait olduğunu beyan ettiği çayların ticari miktar ve mahiyette olmadığı, aracın bagajında ele geçirilen sigaraların ise sanıklar … ve …’na ait olduğunun anlaşılması karşısında sanık …’in atılı her iki suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, katılan … idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,
III-Sanıklar … ve …’nun eyleminin suç tarihi itibarıyla ele geçirilen sigaralar yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4, çaylar yönünden ise 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturacağı, ele geçirilen kaçak çaylar yönüyle katılan … İdaresi vekilinin suçtan doğrudan zarar gördüğü ve temyize hakkı olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Olay günü sanık …’nun sevk ve idaresinde bulunan diğer sanıklar … ve …’nın da içinde yolcu olarak bulunduğu … plakalı araçta yapılan aramada aracın bagaj kısmında koliler içerisinde 125 karton gümrük kaçağı sigara ile 5 kg gümrük kaçağı çay ele geçirilmiş ise de tüm dosya kapsamına göre yakalanan kaçak çayların sanık …’ya ait olup ticari miktar ve mahiyette olmadığının anlaşılması nedeniyle sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan açılan kamu davasında beraat, ticari miktardaki sigaralar yönünden mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre ise;
1)Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen “Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir.” şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2.maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK’nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
2)TCK’nun 51/7.maddesi gereğince ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “aynen infazına karar verileceği hususunda sanığa ihtarat yapılmasına” hükmedilmesi,
3)TCK’nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarının yapılmaması,
4)Hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri 338,54 TL gösterildiği halde, gerekçeli kararda 207,79 TL yargılama giderinin sanıklardan tahsiline hükmedilerek kararda çelişki oluşturulması,
5)5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında l. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, katılan … idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.