YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14917
KARAR NO : 2013/368
KARAR TARİHİ : 22.01.2013

Kasten yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar … ve …’nın yapılan yargılamaları sonunda; kasten yaralama suçundan mahkûmiyetlerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da beraatlerine dair Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2008 gün ve 2007/494 Esas, 2008/257 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükümlerinin incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeye temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelemesine gelince;
Sanık …’in aşamalardaki savunmaları, diğer sanık …’un ve tanık …’nın anlatımları, mağdura ait … Devlet Hastanesinden verilen 01.11.2007, Zonguldak … Devlet Hastanesinden verilen 15.11.2007 ve Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünce verilen 14.11.2008 ve 27.02.2008 tarihli raporlar ve tüm dosya içeriğinden; daha önceden aralarında anlaşmazlık bulunan mağdurla sanık …’un markette bu hususu konuştukları sırada, mağdurun küfretmesi nedeniyle sanık …’un kafa atarak adli raporlarda belirtildiği şekilde vücuda acı verecek ve kemik kırığına neden olacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği, mağdurdaki yaralanmanın tek bir eylemle gerçekleşebilecek nitelikte olması ve başkaca darp ve cebir izine rastlanmaması karşısında; yaralama eylemini gerçekleştirenin sanık … olduğu, diğer sanık …’in yaralama suçuna iştirak ettiğine dair soyut iddia dışında savunmanın aksine şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanık …’in beraati yerine atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Sanık …’un eylemi mağdurun küfretmesi neticesinde haksız tahrik koşulları altında işlediği anlaşıldığı halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyecek şekilde tanık …’nın sanığın eşi olduğundan bahisle eylemi gerçekleştirenin eşi olduğu yönündeki beyanına itibar edildiği halde eylemin başlangıcında mağdurun küfretttiği şeklindeki beyanlarına itibar edilmeyerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,
Kabule göre de;
Mağdurun uğramış olduğu zararın ne olduğu hususu araştırılıp açıklattırılmadan dosyaya yansıyan maddi bir zararın bulunmaması karşısında eksik inceleme sonucu CMK.nın 231 maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanılar müdafilerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi