YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9664
KARAR NO : 2013/2872
KARAR TARİHİ : 18.03.2013
Zorla kaçırıp alıkoyma, hakaret suçlarından sanık tehdit suçundan hükümlü … ve zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık …’in bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’in atılı suçlardan mahkûmiyetine, sanık …’un atılı suçtan mahkûmiyetine yönelik hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2010 gün ve 2010/218 Esas, 2010/251 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyizi mümkün olmadığından, itiraz merciince de bu hususta bir karar verildiğinden yine sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan 24.04.2006 tarihli hükmün temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 15.02.2010 tarihli ret kararı verilmesi ile kesinleştiği, sanık hakkında bu suçtan ötürü hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı yönünden yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararın ise 5728 sayılı Kanunun geçici 1/2 ve 5275 sayılı Kanunun 98/1 ve 101/3. maddelerine göre başvurulacak kanun yolunun itiraz olması nedeniyle itiraz merciince bu konuda mahallinde karar verilmesi gerektiğinden incelemenin sanık … hakkında zorla kaçırıp alıkoyma ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Sanığa isnat edilen hakaret suçunun 765 sayılı TCK.nın 482/3. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 19.08.2003 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.