Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2010/8041 E. 2010/17446 K. 21.12.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/8041
KARAR NO : 2010/17446
KARAR TARİHİ : 21.12.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının kendisine banka havalesi ile borç para verdiği gerekçesiyle kendisi ve dava dışı … aleyhine icra takibi yaptığını, icra takibinin usulsüz tebligat ile kesinleştirildiğini, oysaki davalıdan borç para almadığını ileri sürerek borçlu olmadığının tesbiti ile kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.
Davalı, dava dışı …’un davacının kızı olduğunu ve yurt dışında birlikte yaşadıklarını, davacıya borç olarak 20.000 Euro’yu …’un hesabına gönderdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davalının gönderdiği paranın dava dışı …’un hesabına gönderildiği, davacıya borç para verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya borçlu olmadığının tesbitine, kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere, davalı davacıya borç olarak para gönderdiğini yasal delillerle ispat edememiştir. Ne var ki, davalı cevap dilekçesinde vs delil demek suretiyle yemin deliline de dayanmış bulunmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, savunmasını ispat zımnında davalıya davacı tarafa yemin yöneltme hakkı olduğu hatırlatılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 439.45 TL. temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine ve yine peşin alınan 511.50 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.