YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/14366
KARAR NO : 2010/7089
KARAR TARİHİ : 25.05.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uyarlama davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR
Davacılar, 23.1.2003 tarihinde satın aldıkları taşınmazın eski maliki ile davalı arasında 15.10.2000 tarihli ve 10 yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, ilk beş yılın aylık kirasının 3500 dolar, ikinci beş yılın aylık kirasının 4000 dolar olarak belirlendiğini, aylık kiranın her kira yılı başlangıcında dolar kuruna göre TL’na çevrilerek sabitlendiğini, 15.11.2002 ila 15.10.2003 tarihleri arasında aylık kiranın 5000,00 TL olarak ödendiğini, 10.10.2005 tarihli ihtarla aylık kiranın 12.000 TL ödenmesini istediklerini, ancak davalı kiracının kabul etmediğini, işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek aylık kiranın 25.11.2005 tarihinden itibaren 9000 dolar olarak uyarlanmasını istemişlerdir.
Davalı uyarlama şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, uyarlama koşullarının bulunmadığı, başlangıç kira bedelinden sonra zaman zaman tarafların kendi aralarında kira paralarını uyarladıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece, davanın tümden reddine karar verilmiş olmasına 2009/14366-2010/7089
rağmen kendisi vekille temsil ettiren davalı yararına maktu olarak 575 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Oysaki dava esastan reddedildiği için, davalıca ödenen aylık 6391,44 TL kira parası ile davacı tarafından uyarlanması talep edilen 9000 doların dava tarihindeki TL karşılığı olan 11.978 TL arasındaki farkın bir yıllık tutarı üzerinden Avukatlık Ücret tarifesi uyarınca davalı lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmetmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmasının gerektirmediğinden usulün 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacıların tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca mahkeme kararının hüküm bölümünün dördüncü fıkrasında yer alan (575,00 TL maktu) söz ve rakamlarının karardan çıkartılarak yerine aynen (6.763,10 TL nisbi) söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle onanmasına, 1,55 TL kalan harcın davacılardan alınmasına, 15,60 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.