Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2009/2160 E. 2010/2353 K. 21.04.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/2160
KARAR NO : 2010/2353
KARAR TARİHİ : 21.04.2010

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup bakiye iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davalı yanca davacı ile sözleşmeyi yapanın dava dışı … Ltd.Şti. olduğu savunulmuş ise de; bu savunma kanıtlanamadığı gibi mahkemenin akdî ilişkinin taraflar arasında kurulduğuna dair gerekçesine karşı davalı temyiz talebinde bulunmadığından taraflar arasında sözlü eser sözleşmesi ilişkisinin kurulduğunun kabulü zorunludur. Davacı yüklenici iş bedelinin faturada belirtildiği gibi KDV dahil 78.470,00 TL olduğunu ileri sürmüş, davalı ise bedelin 66.500,00 TL olduğunu savunmuş olup taraflar sözleşme bedeli konusunda anlaşamamışlardır. İş bedelinin kararlaştırılmadığı ve tarafların bedelde anlaşamadıkları durumda iş bedelinin, BK’nın 366. maddesi hükmünce yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre tesbiti gerekir. Dairemizce götürü bedelli işlerde aksi kararlaştırılmamışsa KDV’nin götürü bedel içerisinde yer aldığı kabul edilmektedir. Ancak somut olayda bedelin götürü olduğu da sabit değildir.
Bu durumda mahkemece konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle gerekirse mahallinde keşif de yapılarak davacının gerçekleştirdiği fatura kapsamındaki imalâtların yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelini hesaplattırması, bulunacak bu miktardan yapılan ödeme düşüldükten sonra varsa kalan miktar üzerinden itirazın iptâline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan gerekçelerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.