Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2011/10184 E. 2012/860 K. 26.01.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/10184
KARAR NO : 2012/860
KARAR TARİHİ : 26.01.2012

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Dava, davalı hakkında yapılan icra takibine yönelik kısmi itirazın iptali ve tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya çeşitli tarihlerde mal satıp teslim ettiğini, alacağın tahsili için yapılan takibin 5.018,40 TL’lik kısımına haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptalini ve tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin borcu olmadığını borcu kabul anlamına gelmemek üzere talep edilen %27 avans faiz oranının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporlarına göre 4.720,00 TL’lik faturanın davalıya kargo ile gönderildiği, teslim alınan faturaya itiraz edilmediği, bu nedenle fatura içeriğinin kabul edildiği gerekçesi ile 4.720,00 TL. üzerinden itirazın iptaline, yıllık %27 oranını geçmemek üzere avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine, %40 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle faturaya dayalı alacak likit olup İİK’nun 67/2 maddesi uyarınca %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, itirazın iptali ve takibin devamı istemini içermesine rağmen tahsil hükmü kurulması doğru olmadığı gibi takip tarihindeki avans faiz oranı araştırılarak belirlenen avans faiz oranını geçmemek üzere faize hükmedilmesi gerekirken bu yönün gözden kaçırılması da isabetli görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.