Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2010/7581 E. 2011/627 K. 25.01.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/7581
KARAR NO : 2011/627
KARAR TARİHİ : 25.01.2011

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic.Mah.sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av…. ile davalı vek.Av….’in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmanın bayiliğini yaptığı ve lojistik hizmeti verdiğini, davalı tarafından müvekkiline gönderilen e-maile göre alacak bakiyelerinin bulunmadığı bildirilmesine rağmen, … 1.Asliye Hukuk Mahkemesine D…. dosyasına sunulan davalı firma yazısına göre müvekkili firmanın borçlu olduğunun beyan edildiğini belirterek ticari ilişkiden dolayı davalıya borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ticari ilişki nedeniyle davacıdan alacaklarının tespiti yönünden yaptırdıkları incelemede davacı firmanın borçlu olduğunun tespit edildiğini bildirerek davanın reddini gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya 50.602,25 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargılama süresinde dosyadaki deliller üzerinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporunun sonuç bölümünde, mevcut delil durumu itibariyle ihtilafın tespiti için davalı şirketin 2008-2009 yılı ticari defterlerin bilirkişi kuruluna tevdii gerektiği bildirilmiş, bunun üzerine davalı şirket vekili, 19.02.2010 tarihli dilekçesi ile davalı şirkete ait ticari defterlerin sayfa sayısı fazla olması nedeniyle defterlerin bilirkişiye tevdiinin fiilen imkansız olduğundan defterlerin talimat yoluyla yerinde incelenmesini talep etmiş, ancak bu husus yerine getirilmemiştir.
Taraflar tacir olduğuna göre, ticari defterleri TTK’nun 82.ve 83.maddeleri gereğince delildir.
Bu durumda mahkemece, tarafların ticari defterleri üzerinde inceleme yapılmak üzere konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınıp varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 825.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.