YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9532
KARAR NO : 2022/20014
KARAR TARİHİ : 30.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında Bakırköy 6.Çocuk Mahkemesi’nin 24.06.2014 tarihli 2013/860 Esas, 2014/567 Karar sayılı kararında mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 1600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca kesin olup, temyizi mümkün bulunmadığından,sanık müdafiinin temyiz itirazının reddine karar verilmesi gerekirken zuhulen Yargıtay (Kapatılan) 17.Ceza Dairesinin 06.06.2018 tarih ve 2018/8419 karar sayılı ilamıyla bozma kararı verilmiş olduğu anlaşılmakla; bozma kararı kaldırılarak ve bozma sonrası Bakırköy 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2019 tarih ve 2018/692 Esas 2019/596 Karar sayılı ilamıyla mala zarar verme suçundan verilen karar yok hükmünde kabul edilerek ilk karara ilişkin yapılan incelemede;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
Sanık hakkında CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hırsızlık suçundan kazanılmış hakka konu olan cezanın 8 ay hapis cezası, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kazanılmış hakka konu cezanın 1 yıl 4 ay hapis cezası olduğu ve infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “hırsızlık suçundan,sanık hakkında hükmolunan 11 ay 20 gün hapis cezasının “CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, 8 ay hapis cezası üzerinden infazına”; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının “CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, 1 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına”ibarelerinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.