YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/12740
KARAR NO : 2011/7845
KARAR TARİHİ : 13.06.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı takip başlattığını, müvekkilinin davalıyla hiçbir ilişkisinin bulunmadığını, takibe konu bononun müvekkilinin Balıkesir Spor Kulübünün Başkanlığını yaptığı dönemde takımın teknik direktörüne terfi maçlarının kazanılması halinde futbolculara prim olarak ödenmek üzere verildiğini, ancak maçların kazanılamadığını, teknik direktörün bonoyu iade etmeyerek takımın kaptanına verdiğini, takım kaptanın da bu bonoyu davalı olan eşine verdiğini, bonoda borçlu kısmında Balıkesir Kulübünün yazılı olmasına rağmen bu kısmın üzerine müvekkilinin adının alt kısmada adresinin yazılarak borçlu olarak gösterildiğini, bonodaki bu tahrifatla ilgili suç duyurusunda bulunduklarını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu bonoda dört adet imza bulunduğunu, davacının imzaları kendi adına ve de kulüp adına attığını, kaldı ki senette spor kulübünün kaşesinin bulunmadığını, isim yazmamasının bono vasfını etkilemediğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve tanık anlatımlarına göre, davacı ile davalı arasında ticari ilişki bulunmadığı, bononun prim amacıyla kulüp tarafından antrenöre verildiği, kulüp 3. lige çıkamayınca antrenörün bonoyu davalının eşine verdiği, bu kişinin de takibe koyması için bonoyu davalıya verdiği, davalının bononun karşılığının bulunmadığını bildiği halde bonoyu kötüniyetli olarak takibe koyduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalının %40 oranında kötüniyet tazminatıyla sorululuğuna karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.