Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/2152 E. 2023/525 K. 16.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2152
KARAR NO : 2023/525
KARAR TARİHİ : 16.01.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/67 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan … İdaresi vekilinin temyiz isteği, olayın oluşu, şekli, sanık beyanı, olaya ilişkin tutanaklar
ve tüm dosya kapsamından sanığın suçu işlediği sabit iken, sanığın cezalandırılması yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, açıklanan ve saptanacak sair sebeplerle hukuka aykırı olan kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. …Tekstil San. ve Tic. A.Ş. adına işlem gören 10.09.2014 tarihli 14330100EX094295 sayılı ihracat beyannamesi muhteviyatı eşya ile ilgili olarak yapılan incelemede, yükümlüsünce 2006/12 sayılı Dahilde İşleme Tebliği’nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca boyanmak üzere getirilen kumaşlara düzenlenen TR CH-80/05.08.2014 tarihli Dahilde İşleme İzni verildiği, ancak 5407.52.00.90.19 GTİP’de ihracatı yapılacağı taahhüt edilen eşyanın yapılan laboratuvar tahlilinde 5209.32.00.92.00 GTİP’de yer alan eşya olduğunun tespit edildiği, yükümlüsünden konu ile ilgili bilgi istenildiğinde, tamir kapsamında ithal edilen eşyaların halihazırda depolarında mevcut olduğu, kati ihracata konu eşyaların ise sehven konteynere yüklendiğinin belirtildiği, Kayseri Gümrük Müdürlüğü’nden firma stoklarında bulunduğu belirtilen söz konusu eşyanın ilk giriş ayniyatına uygunluğunun oluşturulacak heyetçe yerinde tespiti yapılarak buna ilişkin tutanağın gönderilmesinin talep edildiği, Kayseri Gümrük Müdürlüğü’nden alınan 11.03.2015 tarihli cevap yazısında eşyanın yerinde tespitinin yapıldığının belirlendiği anlaşılmıştır.

2. 10.09.2014 tarihli beyanname içeriğinde %100 pamuk döşemelik mensucat olarak beyan edilen edilen eşyaya ait 10.09.2014 tarihli faturanın da aynı şekilde %100 pamuk döşemelik mensucat olarak düzenlendiği tespit edilmiştir.

3. 24.05.2015 tarihli bilirkişi raporunda; ihracatçı firma tarafından ihracat konusu eşyaya ilişkin faturada eşyanın cinsinin %100 pamuk döşemelik mensucat olarak kayıtlı olması, keza eşyanın da faturada kayıtlı bu tanıma uygun olması nedeniyle firma tarafından Gümrük İdaresi’ni yanıltmak gibi bir amaçla hareket edilmediği kanaatine varılmış olması, Kayseri Gümrük Müdürlüğü vasıtası ile yaptırılan tespitte ithal edilen 5407.52.00.90.19 GTİP numaralı eşyanın firma deposunda bulunduğunun anlaşılmış olması, beyan edilen eşya ile tespit edilen eşya arasında dikkate değer bir kıymet farklılığının bulunmaması hususları değerlendirildiğinde suç fiilinin unsurlarının oluşmadığı, dava konusu işlemde herhangi bir kamu zararının bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

4. Sanık kollukta alınan savunmasında; söz konusu eşyanın faturayı düzenleyen kendi personelleri tarafından 10.09.2014 tarihli faturaya sehven “Tamir amaçlı gelen malın ihracıdır” yazıldığını, kendilerinin şirket olarak bu malı Dahilde İşleme İzni kapsamında göndermek niyetinde olmadıklarını, fatura muhteviyatı eşyaya konu GTİP’te karşılığı olan 5209.32.00.92.00 GTİP’in muhteviyatı pamuklu mensucat olduğunun zaten faturada yazılı olduğunu, Dahilde İşleme İzni kapsamında ithal edilen eşyaların halihazırda depolarında mevcut olduğunu, Kayseri Gümrük Müdürlüğü tarafından yapılan tespit ile eşyanın fiziki olarak depolarında olduğunun tespit edildiğini, mahkemede alınan savunmasında; ihraç ürünlerinde sehven yapılmış bir hata olduğunu, söz konusu eşyaların vergiden muaf olduğunu, zarar bulunmadığını, ihracat beyannamesinde de pamuk içeren ürün olarak bildirildiğini, yalnızca sehven GTİP’nin hatalı beyan edildiğini, herhangi bir kastlarının olmadığını beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın aşamalardaki savunmaları, dosya içeriğindeki belgeler ve bilirkişi raporu dikkate alınarak, ihracatçı firma tarafından ihraç konusu eşyaya ilişkin faturada eşyanın cinsinin %100 pamuk döşemelik mensucat olarak kayıtlı olduğu, eşyanın da faturada kayıtlı tanıma uygun olduğu, Gümrük İdaresi’ni yanıltmaya yönelik bir eylem bulunmadığı, Kayseri Gümrük Müdürlüğü vasıtası ile yapılan tespitte de ithal edilen 5407.52.00.90.19 GTİP numaralı eşyanın firma deposunda bulunduğunun anlaşıldığı gözetilerek, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.İddianamede müsaderesi talep edilen suça konu eşyalar hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan … İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2016 tarihli ve 2016/67 Esas, 2016/382 Karar sayılı kararında katılan … İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2023 tarihinde karar verildi.