YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1789
KARAR NO : 2023/830
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Reyhanlı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 31.12.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b), (f) bentleri, aynı Kanun’un 37 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları istemi ile dava açılmıştır.

2. Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 … hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz isteği; mağdurların beyanlarının çelişkili olduğuna, suç kastı bulunmadığına, mağdurların araca … ile bindiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik indirim oranının az uygulandığına ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanıkların mağdurları olay günü zorla arabaya bindirip Cüdeyde Höyüğünün yanına götürdükleri, elleri ve sopa ile dövdükleri, daha sonra hastaneye getirip bıraktıkları iddiasına ilişkindir.
2. Dava dosyası içerisinde bulunan 15.08.2014 tarihli tutanakta, saat 00.05 sıralarında Gültepe Mahallesi adresinde müracaatçı bir şahsın bulunduğu anonsu üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine geldiği, müracaatçı şahsın Reyhanlı Devlet Hastanesine yaklaşıldığında kendilerini çağırdığı ve oğlu … … ile komşusu Cankay’ın sanıklar tarafından darp edildiğini, kendi imkanları ile hastaneye getirdiğini beyanla şikayetçi olduğu, sanıkların darp olayını kabul ettiğine dair tutanak düzenlendiği görülmüştür.
3. Dava dosyasında bulunan 14.08.2014 tarihli adli muayene raporlarında, mağdurların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıklarının tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların her iki mağdura yönelik eylemleri yönünden mağdur sayısınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında eksik ceza tayini, ayrıca şartları oluşmadığı halde sanık … hakkında haksız tahrik indirimi uygulanarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı maddenin üçüncü fıkrası gereğince bir kat artırım yapılması sonucu 4 yıl 12 ay hapis cezası yerine 5 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu ve 62 nci maddelerinin uygulanması sonucu netice itibarıyla belirlenen 3 yıl 1 ay 15 … hapis cezasında bir isabetsizlik bulunmadığından ve sonuca etkisi olmayacağından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, katılanların aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu adli muayene raporları ve tanıklar M.E., M.A., İ.O.’nun anlatımları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında cebir kullanılarak birden fazla kişi ile birlikte, silahla ve çocuğa yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmadığından, sanıklar müdafiinin mağdurların beyanlarının çelişkili olduğuna, suç kastı bulunmadığına, mağdurların araca … ile bindiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Mahkemece, sanık …’in kız kardeşi, sanık …’in ise kuzenine tacizde bulundukları iddiası ile katılanlara yönelik eylemin gerçekleştirildiği kabul edilmiş ve sanıkların cezalarından haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi gereği 1/4 oranında indirim yapılmıştır. Olayın niteliği ve tahrikin ağırlığı dikkate alındığında, Mahkemece takdir edilen indirim oranında bir isabetsizlik görülmediğinden sanıklar müdafiinin haksız tahrik indirim oranının az uygulandığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Reyhanlı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2015 tarihli kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, gerekçe bölümünde belirtilen eleştiri dışında, herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2023 tarihinde karar verildi.