YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1487
KARAR NO : 2009/3847
KARAR TARİHİ : 09.03.2009

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı … ve davalı …vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.11.2006 tarih 2006/12550- 15289 sayılı kararında özetle: “Çekişmeli 208 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hüküm onanmış ; çekişmeli 208 ada 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hüküm; dava konusu 5 ve 6 numaralı parsellere komşu 208 ada 1 numaralı parsele ilişkin kadastro mahkemesinin 2001/250-2003/210 sayılı aynı ada 2 numaralı parsele ilişkin 2001/251-2003/127 sayılı dava dosyalarında bu parseller hakkında Orman Yönetiminin açtığı davalar reddedildiği ve Dairece onanarak kesinleştiği bu durumda, 5 ve 6 sayılı parseller hakkında verilen raporların taşınmazların öncesinin orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığı” gereğine değinilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davacı … Yönetiminin davasının reddine 208 ada 5 ve 6 numaralı parsellerin tespit gibi davacı …adına tesciline karar verilmiş; hüküm davacı … ve davalı …vekili tarafından vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın reddi yolunda kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; mahkemece davanın reddine karar verildiği halde davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasına “3402 Sayılı Yasanın 31/3. maddesi gereğince davalı vekili lehine taktir olunan 250 YTL vekalet ücretinin davacı … Yönetiminden alınarak davalıya verilmesine” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 09/03/2009 günü oybirliği ile karar verildi.