Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/33036 E. 2023/15499 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33036
KARAR NO : 2023/15499
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın hakaret suçunu işlediğinin tutanaklar ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, hastanede sıra beklerken başka hastaları muayene eden katılan doktorun odasına girdiği, katılan tarafından beklenmesi istendiğinde ise, katılana hitaben hayvan dediği iddiasıyla hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde hakaret suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilmediği gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Olayla ilgili görgüye dayalı bilgisi olan tanık …’un usule uygun davetiye ile duruşmaya çağrılması, gelmediği takdirde zorla getirme kararı verilmesi, yine diğer tanık …’ın da … iline tayini çıktığının belirlenmesi karşısında yeni adresi araştırılıp tanık sıfatıyla dinlenilmeden, hukuki dayanağı gösterilerek dinlenilmelerine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden ve soruşturma evresinde verdikleri ifadeleri de duruşmada okunmayarak, 5271 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 211 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.