Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/6760 E. 2023/1775 K. 06.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6760
KARAR NO : 2023/1775
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2013/69 Esas, 2013/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Mağdur …’a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan dava açılan, kasten yaralama kapsamında kalan suçtan, 5237 Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına,

2. Müşteki …’a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

B. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2013/69 Esas, 2013/433 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 3. Ceza Dairesinin 14.03.2017 tarihli ve 2016/6996 Esas, 2017/2679 Karar sayılı kararı ile özetle “sanığın mağdura yönelik eylemi nedeniyle haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği, sanığın müştekiye yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrasının uygulandığının belirtildiği halde, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması” nedenleriyle bozulmasına, karar verilmiştir.

C. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2017 tarihli ve 2017/239 Esas, 2017/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

2. Müşteki …’a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 2 ay 24 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

D. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarih ve 2019/725 Esas, 2019/1007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında denetim süresi içerisinde kasten suç işlediği anlaşılarak 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükümlerin açıklanması ile,
1. Mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 231 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 11 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile müşteki arasında husumet bulunduğu, suç tarihinde sanığın, temyiz dışı sanık …, tanıklar …, … ve … ile birlikte doğum günü kutlarlarken, müşteki ve mağdurun içinde bulunduğu aracın yanlarına yanaştığı, müştekinin, sanıktan araca binmesini istediği, tanık …’in araya girmesi üzerine ve müştekinin “seninle hesaplaşacağız” diyerek olay yerinden uzaklaştığı, bir süre sonra müşteki, mağdur ve tanık …’in olay yerine bu kez yaya olarak geldikleri, müştekinin, sanık ile tartışmaya başladığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın müştekiye bıçak salladığı ancak değdiremediği, …’ın müştekinin kafasına vurduğu, sonrasında sanığın mağduru bıçakladığı ve tarafların olay yerini terk ettiği belirlenmiştir.

2. Adlî Tıp Kurumu … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 06.02.2013 tarihli raporuna göre, mağdur …’un sol kolunda bir adet, sol hemitoraksta dört adet, sol dirsekte bir adet, sol kalçada bir adet, sakrumda bir adet olmak üzere cilt kesisi şekilde yaralandığı, Mağdurun kafa kemiklerinde kırık ya da kafa içi travmatik değişim, büyük damar ve iç organ yaralanması bulunmadığı, bu nedenle yaşamsal tehlike bulunmadığı, basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralanma bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Adlî Tıp Kurumu … Adlî Tıp Şube Müdürlüğünün, 06.02.2013 tarihli raporuna göre, müşteki …’ın sağ kulak arkasında şişlik bulunduğu, müştekinin basit tıbbî müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığı tespit edilmiştir.

4. Tanık beyanları, kollukça tutulan tutanaklar, nüfus kayıt örnekleri ve adlî sicil kayıtları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerinin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2019/725 Esas, 2019/1007 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.