Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2023/486 E. 2023/2105 K. 24.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/486
KARAR NO : 2023/2105
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2012/353 Esas, 2015/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynı

Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 2 yıl denetim süresi belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2012/353 Esas, 2015/692 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/13282 Esas, 2022/2380 Karar sayılı ilâmıyla özetle;
a) Katılanda meydana gelen hafif (1 nci) derece kemik kırığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereği (1/5) oranında fazla artırım yapılması,
b) Hesaplama hatası yapılarak fazla ceza belirlenmesi,
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/425 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay 7 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 5 ay denetim süresi belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Hükmolunan ceza miktarının fazla olduğuna,
3. Sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine,
4. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine,
5. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay gününden önce sanığın kardeşi olan … ‘nın aracı ile katılanın işlettiği kafetaryanın önünden hızlı geçmesi nedeniyle katılanın rahatsız olduğu, bu durumu sanığa ilettiği, ancak … ‘nın olay günü yine katılanın işyeri önünden aracı ile rahatsız edecek şekilde geçtiği, katılan ile … . arasında bu nedenle tartışma çıktığı, katılanın … ‘yı basit nitelikte yaralayıp aracına da tekme atarak zarar verdiği, … ağabeyi sanığa durumu haber vermesi üzerine sanığın beraberinde … , … ve birkaç kişi ile birlikte katılanın işyerine giderek doğrudan katılana copla vurduğu, katılanın adlî muayene raporuna göre sağ el beşinci parmak proksimal falanks kırığı nedeniyle hayat fonksiyonlarının hafif (1 inci) derece etkilendiği, katılan ile … ve … hakkında anlatılan eylemler yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar ettiği belirlenmekle, katılan aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımlarda bulunmuştur.

3. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak; Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Kayseri Adlî Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 30.11.2012 tarihli adlî muayene raporunda özetle; “sol el 5. parmakta şişlik ve hassasiyet, sağ baldırda ekimoz ve hassasiyet sağ diz ön yüzünde ve tibia ön yüzde 5 cm. sıyrık, sol kalça dış yanda 10 cm.’lik ekimoz ve şişlik bulunup sağ el 5. parmak proksimal falanks kırığı” şeklinde yaralanma tarif edildiği, kırığın hayat fonksiyonlarına etki derecesinin hafif (1 inci) derece olduğu görüşü bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Beraat Talebi Yönünden
Her ne kadar sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği bildirilmiş ise de sanığın savunması, katılanın beyanları ile bu beyanlar ile uyumlu Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen adlî muayene raporunun içeriğinde tespit edilen yaralanma bulguları karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği anlaşılmakla sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Fazla Ceza Yönünden
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temel cezanın alt sınırdan belirlendiği, sanığın belirlenen cezasından kırık nedeniyle aynı Kanun’un 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kırığın hafif dereceli olduğu da gözetilerek (1/12) oranında artırım yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Haksız Tahrik Yönünden
Sanığın kardeşi … ‘nın katılanın işyerinin önünden aracıyla hızlı geçmesi nedeniyle bu durumdan rahatsız olan katılanın bu rahatsızlığını olay gününden önce sanığa bildirmesi, … ‘nın aynı şekilde davranması nedeniyle katılan ile … ‘nın tartışıp kavga ettiklerini öğrenen sanığın, kardeşi … ve inceleme dışı … ile birlikte katılanın işyerine gidip onu yaralaması karşısında ilk haksız hareketin sanığın kardeşi … ‘dan kaynaklanması nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının ilgili bölümünde; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması …” şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Somut olayda sanığın, dava dosyasında mevcut adlî sicil kaydına göre temyize konu suçtan önce kesinleşmiş hakaret suçundan adlî para cezalarının bulunmasının kanunen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel olduğu, kaldı ki bu durumun Mahkemece değerlendirildiği ve “…sanığın adli sicil kaydı göz önünde bulundurularak şatları oluşmadığından” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri

bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

E. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/425 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.