YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2930
KARAR NO : 2023/15992
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın insani amaçlarla hareket ettiğine, bunun karşılığında günlük 20 TL haricinde herhangi bir ücret almadığına, şikayetçi ve tanıkların baskı ve yönlendirme ile sanığı suçlamaya yönelik ifade verdiklerinden ifadelerine itibar edilmemesi gerektiğine ve re’sen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın yabancı uyruklu kadınların evini kullanmalarına izin vermek suretiyle fuhuşa kolaylık sağladığı ve müşteri bulmaları konusunda yardımcı olduğu iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak mağdur sayısının belirlenmesi, sanığın her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmesi ve aynı mağdurlara karşı değişik zamanlarda gerçekleştirildiğinden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmak sureti ile cezaların artırılması gerektiği gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.