Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/1955 E. 2023/3739 K. 05.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/1955
KARAR NO : 2023/3739
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI :

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davalı işveren nezdinde 08.05.2006 – 11.06.2013 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığından Kuruma bildirilmeyen hizmet süresinin tespitini istemiş,

II. CEVAP
1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalıştığı süre içerisinde sigortalarının yapıldığını, iş yerinin niteliği gereğince işçilerin belirli dönemlerde çalıştığını, işçilerin bir çoğunun geçici olduğunu, dönemlik çalıştıklarını, çalıştıkları süre boyunca sigortalarının yapıldığını, davanın haksız olduğunu savunduğu görülmüştür.

2.Feri Müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davacının çalışmalarının kesintili olduğunu, davacının ayda 30 günden az çalıştığını. Eksik gün bildiriminin kısmi istihdama dayandığını. Davacıya ait çeşitli tarihlere ilişkin işe giriş çıkış bildirgeleri bulunduğunu. Kurumca eksik gün bildirimlerinin mevzuat gereği yapılan bildirimlere ve ödenen prime istinaden tesis edilmiş olduğundan , davanın haksız olduğunu, reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 18.06.2014 tarihli ve 2014/38 Esas, 2014/382 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulü ile,
1-Davacının 08.05.2006 – 01.02.2012 tarihleri arasında 10 ay süreyle ayda 25 gün 2 ayda ise işverence bildirilen süreler kadar çalıştığı ve eksik bildirilen gün sayısının 799 gün olduğunun tespitine,
2-Davacının 18.05.2012 – 22.10.2012 tarihleri arasında ve 08.02.2013 – 11.06.2013 tarihleri arasında eksik bildirilen gün sayısının olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı Kurum vekilleri temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.02.2019 tarih 2016/16701 E., 2019/623 K. sayılı ilamı ile; “mahkemece, dava konusu edilen çalışmaların geçtiği tuğla imalatı işyerinde geçen çalışmaların kısmi zamanlı olup olmadığının belirlenmesi için işyerine ait … edilmeli, davalı işveren aleyhine açılan başka hizmet tespiti davası olup olmadığı araştırılmalı, davacı adına Kuruma yapılan eksik bildirimlere ait belgeler Kurumdan ve işverenden getirtilmeli, işyerinin kapsam ve kapasitesi ile yılda kaç ay açık olduğu, faaliyetine sürekli devam edip etmediği araştırılmalı, tanık beyanlarında geçen çalışanların fabrika koğuşlarında kalıp kalmadığı, koğuşlarda kalanların kısmi istihdamının nasıl sağlandığı, davacının da koğuşlarda kalıp kalmadığı, işyerinde ara verilmesi halinde işyerinde kalmaya devam edilip edilmediği araştırılmalı, uyuşmazlık konusu dönemde hizmet bildirimi olan diğer bordro tanıkları dinlenmeli, komşu işyeri sahibi veya çalışanları tespit edilerek dinlenilmeli sigorta kayıtları getirtilerek bayanları denetlenmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.” gerekçesi ile ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulü ile;
davacının davalı … işyerinde;
-2006 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 83 gün
prime esas kazanç alt sınırı üzerinden,
– 2007 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 223
gün prime esas kazanç alt sınırı üzerinden,
-2008 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 220 gün
prime esas kazanç alt sınırı üzerinden
-2009 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 255 gün
prime esas kazanç alt sınırı üzerinden
-2010 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 260 gün
prime esas kazanç alt sınırı üzerinden
-2011 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 264 gün
prime esas kazanç alt sınırı üzerinden olmak üzere toplamda 1305 gün sigortalı olarak
Çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve feri müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
1. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava tarihinin 10.10.2014 olduğunu, …’nın davalı olduğunu, feri müdahil bulunmadığını ve yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu bulunduğunu, kaldı ki davada tespit edilmeyen süre bulunmadığını belirterek kısmen kabul kararının hatalı olduğunu belirterek kararın düzeltilerek onanmasını talep etmiştir.

2. Feri Müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının çalışmalarının kanıtlanamadığını resen araştırma ilkesi gereğince yapılan araştırmanın eksik olduğunu ve kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanunun 79 uncu, 5510 sayılı Kanunun 86 ıncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm, feri müdahil Kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Mahkemece, hizmet tespitine karar verilen dönem içerisinde davacının 2007 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylarda toplamda 223 gün prime esas kazanç alt sınırı üzerinden tespite karar verilmekle 2007 yılında 147 gün yapılan bildirim ile birlikte toplamda 2007 yılı için 370 gün hizmet tespitine karar verilmiş olması yerinde değildir ve ilgili husus bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’unun geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun’unun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Davacı vekilinin tüm, feri müdahil Kurum vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan feri müdahil Kurum vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan “2007 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 223 gün prime esas kazanç alt sınırı üzerinden,
” ibaresinin çıkartılarak yerine “2007 yılında ay içinde 30 tam günden eksik bildirilen aylar için toplamda 213 gün prime esas kazanç alt sınırı üzerinden,” ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine,

05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.