Danıştay 13. Daire Başkanlığı         2015/4139 E.  ,  2021/5385 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2015/4139
Karar No:2021/5385

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Reklamcılık Taşımacılık Otomotiv Sanayi Ticaret Ltd. Şti
KARŞI TARAF (DAVALI) : …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: … Uygulama ve Araştırma Hastanesi giriş katında bulunan 294 m²’lik alanın kantin-kafeterya olarak 1 (bir) yıl süreyle kiraya verilmesine ilişkin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 45. maddesi uyarınca açık teklif usulüyle .. tarihinde gerçekleştirilen ihalenin iptal edilmesi için … tarihinde davalı idareye yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi’nce verilen kararda; davalı idarenin bulunduğu arazinin orman vasfında olması sebebiyle Orman Bakanlığı tarafından Tıp Fakültesi Eğitim ve Öğretim Binası ile Uygulama ve Araştırma Hastanesi tesisleri yapılması maksadıyla davalı idareye 49 yıllığına tahsis edildiği, tahsis edilen sahadaki kafeterya ve kantin gibi yan ünitelerin üçüncü kişilere kiraya verilebileceği, bu yerlerin kiralama işlerinin de 2886 sayılı Kanuna göre yapılmasının zorunlu olduğu, anılan Kanunda geçici teminatın tahmin edilen bedelin % 3’ü olarak belirlenmesi gerektiği belirtilmişse de, 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’a eklenen sonraki tarihli ve özel nitelikteki 7/A maddesi ile geçici teminatın, tahmini bedelin % 3’ünden az olmamak üzere % 30’una kadar belirlenebileceği belirtildiğinden, uyuşmazlık konusu ihalede geçici teminat bedelinin 4706 sayılı Kanun’un 7/A maddesine göre belirlenmesinin zorunlu olduğu, bu durumda, davalı idare tarafından, kendisine tahsisli yerin bir kısmının kantin-kafeterya olarak kiralanması işinin 2886 sayılı Kanuna göre yürütülmesinde ve geçici teminat tutarının 4706 sayılı Kanunun 7/A maddesi uyarınca % 30 olarak belirlenmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, yapılan ihalenin diğer yönlerden de mevzuata uygun olduğu anlaşıldığından, davacının ihalenin iptal edilmesi için yapmış olduğu başvurunun reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, ihalenin iptali gerektiği, geçici teminatın keyfi olarak %30 oranında belirlendiği, ihalenin bir önceki dönem ihale bedelinden daha düşük bir bedelle sonuçlandığı, 4706 sayılı Kanun’un 7/A maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı, 2886 sayılı Kanun’un 25. maddesi gereği geçici teminatın %3 olarak belirlenmesi gerektiği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, ormanlık alan üzerinde bulunan taşınmaz için ilgili mevzuat gereğince geçici teminat bedelinin %30 oranında belirlendiği, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. Dosyanın anılan Mahkeme’ye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun’un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 28/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.