Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2019/172 E. , 2021/5396 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2019/172
Karar No:2021/5396
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … İnşaat Turizm
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Kurumu
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 10/03/2015 tarihinde yapılan denetimde, “LPG Yetkili Personel Belgesi” bulunmayan personel çalıştırıldığının tespit edildiğinden bahisle, 5307 sayılı Kanun’un 16. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca 83.839,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve .. sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirkete ait LPG otogaz istasyonunda 10/03/2015 tarihinde yapılan denetimde düzenlenen tutanakla, … isimli kişinin LPG Yetkili Personel Belgesi olmaksızın dolum personeli olarak çalıştığının tespit edildiği, söz konusu tutanağın işletme yetkilisi tarafından ihtirazi kayıt olmaksızın imzalandığı; bu durumda, davacıya ait LPG otogaz istasyonunda denetim tarihinde ”LPG Yetkili Personel Belgesi” bulunmayan LPG dolum personeli çalıştırıldığı sabit olduğundan, davacı şirkete idarî para cezası verilmesine ilişkin dava konusu Kurul kararında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesi’nce; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, Anayasa Mahkemesi’nin 18/01/2018 tarih ve E:2017/129, K:2018/6 sayılı kararında, “Kanun’da, lisans sahipleri için öngörülen yükümlülükler ile bu yükümlülüklerin yerine getirilmemesi durumunda uygulanacak yaptırımların hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak biçimde açık ve anlaşılır şekilde düzenlenmesinin suçta ve cezada kanunilik ilkesinin bir gereği olduğu, 5307 sayılı Kanun’da, LPG piyasasında faaliyette bulunan lisans sahiplerinin uymak zorunda olduğu yükümlülüklerin Kanun’un birden fazla maddesinde mükerrer şekilde düzenlenmesinin ve her maddenin ihlâline yönelik farklı miktarlarda para cezaları öngörülmesinin hukuki güvenlik ilkesini zedelediği” şeklinde belirtilen gerekçelerin, dolum tesislerinde eğitimli personel çalıştırma yükümlülüğüne ilişkin düzenlemeler bakımından da geçerli olduğunun kabulü gerektiği, belirtilen sebeplerle dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi’nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra Dairemizin … tarih ve E:… sayılı ara kararına verilen cevaplardan, denetimin yapıldığı 10/03/2015 tarihi itibarıyla davacıya ait LPG otogaz istasyonunda çalışan ve ilgili SGK hizmet doküm listesinde yer alan kişilerden hiçbirinin “LPG Yetkili Personel Belgesi”nin bulunmadığı anlaşılarak gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Bölge idare mahkemesi kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin İdare Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesi’nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, anılan Bölge İdare Mahkemesi kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesi’ne gönderilmesini teminen dosyanın …. İdare Mahkemesi’ne gönderilmesine, 28/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.