YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/918
KARAR NO : 2016/4906
KARAR TARİHİ : 08.06.2016

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık … 12.07.2012 günü saat: 13:00 sularında mağdur …’den zorla aldığı bisikleti aynı gün saat: 22:00 sularında tanık …’e 13.07.2012 günü sabahı geri getirme şartı ile teslim ettiği,

Mağdur … ve annesi …’in olayla ilgili olarak 12.07.2012 günü saat: 14:30 – 14:45 sularında polise yasal müracaatta bulundukları,

12.07.2012 tarihinde aranan sanık …’in bulunamadığı buna ilişkin “Araştırma tutanağı” düzenlendiği,

Sanık …’in 13.07.2012 gün saat: 10:20’de yakalanıp hakkında “Kimlik – adres tesbit” tutanağının düzenlendiği,

13.07.2012 gün saat: 10:30 başlayıp 10:45’de tamamlanan “Bilgi Alma Tutanağı” içeriğine göre de; suça konu bisikletin …’den teslim alınıp, 13.07.2012 gün saat: 10:45’de mağdur …’ın annesi …’e teslim edildiği, anlaşılmaktadır.
Hal böyle olunca;

Sanık …’in yakalanması ile ardaşık zaman dilimi içinde suça konu bisikletin emanet olarak yedinde bulunduran tanık …’den eldesi ile sanık …’in 26.11.2012 tarihli duruşmada “Polisler beni yakaladı bisikleti de benim evimden aldılar” şeklinde açıklaması ile birlikte ele alındığında; mağdurdan zorla yağmaladığı bisikletin ele geçirilip, iadesinde sanığın bir katılımı olup, olmadığı konusunda ortaya çıkan duraksamanın bu bağlamda öncelikle etkin bir araştırma ve/veya soruşturma yapılarak ortadan kaldırılarak sonucuna göre TCK’nın 168. maddesinin uygulama olanağının takdiri gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK’nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık … savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.