YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/2467
KARAR NO : 2010/6275
KARAR TARİHİ : 04.10.2010
TEBLİĞNAME : 1-B/2010/64846
MAHKEMESİ :(SİVAS) İkinci Ağır Ceza Mahkemesi
TARİH VE NO :05/07/2005-217/214
SUÇ:Adam öldürmek
Adam öldürmek suçundan İ.. K.. hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma yapılmaksızın uyarlama isteğinin reddine dair (SİVAS) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/07/2005 gün ve 217/214 sayılı karar re’sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Hükümlü İ.. K.. hakkında maktûl Bünyamin’i öldürme suçundan 765 sayılı TCK.nun 448, 59, 31, 33.maddeleri maktûl Osman’ı öldürme suçundan 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59, 31, 33.maddeleri uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükümlerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9.maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında; Osman’ı öldürme suçunda, tahrik hükümleri nedeniyle takdir hakkının kullanılması sözkonusu olduğundan, duruşmalı inceleme yapılarak hüküm kurulması gerekirken, duruşma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre;
Maktûl Osman’ı öldürme suçunda; 765 sayılı TCK.nun 448, 51/1, 59. maddeleri uygulanması suretiyle belirlenen ceza miktarı ile 5237 sayılı TCK.nun olayla ilgili 81/1, 29, 62. maddeleri en aleyhe uygulandığında dahi verilebilecek ceza miktarı aynı olduğundan, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin, 765 sayılı Yasanın 31.maddesine göre daha lehe olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 81/1,29,62,53.maddeleri ile hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,
Usule aykırı olup, ceza miktarı itibariyle re’sen temyize tabi bulunan maktûl Osman’ı öldürme suçundan kurulan hükmün bu nedenlerle, maktûl Bünyamin’i öldürme suçundan kurulan hükmün ise irtibat nedeniyle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.