YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/2965
KARAR NO : 2013/26808
KARAR TARİHİ : 18.11.2013
Tebliğname No : 4 – 2010/8043
MAHKEMESİ : Manisa 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 08/09/2009
NUMARASI : 2009/326 (E) ve 2009/725 (K)
SUÇ : Hakaret
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın adli sicil kaydında CYY’nın 231.maddesi uyarınca verilen ve kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak değerlendirilmesi mümkün olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının bulunduğunun anlaşılması karşısında,suçu işledikten sonraki yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken,“sanığın sabıkalı geçmişi nazara alındığında gözlenen suç işleme eğilimleri ve suçun işlenmesindeki özellikler birlikte değerlendirildiğinde hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesinden umulan faydanın hasıl olacağına dair sanık lehine kanaat oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2-CYY’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;
a)Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,
b)Mahkemece,sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
c)Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın,aynen iade,suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.
Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın mahkemece basit bir araştırma ile belirlenebilecek olan ölçülebilir, maddi zarar olduğu ve manevi zararı kapsamadığı, dosya içeriğine göre sanığa yükletilen hakaret suçundan dolayı katılanın maddi nitelikte bir zararının söz konusu olmadığı ve hükmolunan cezanın tür ve süresi itibariyle de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir durumunun bulunmadığı anlaşılan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “sanığın sabıkalı geçmişi nazara alındığında ve suçun işlenmesindeki özellikler birlikte değerlendirildiğinde tatbikinden umulan faydanın hasıl olacağına dair sanık lehine kanaat oluşmadığından CYY’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına” biçimindeki gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3- TCY’nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.