Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2012/30195 E. 2013/22125 K. 30.09.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/30195
KARAR NO : 2013/22125
KARAR TARİHİ : 30.09.2013

Tebliğname No : 6 – 2011/41205
MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/10/2010
NUMARASI : 2009/53 (E) ve 2010/712 (K)
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık E.. P..’in bir başka hırsızlık suçundan yakalandığında yakınan Murat’a karşı gerçekleştirdiği hırsızlığı da anlatarak çaldığı bilgisayar parçalarını sattığı işyerini gösterdiği ve çalınan eşyalara kolluk tarafından el konulmak suretiyle yakınana teslim edildiği anlaşılmışsa da ; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas -2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere; “4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 763.maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından,üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi sonucu eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iadesinin 168.madde anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığından tebliğnamedeki sanık Ersen hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine dayanan bozma düşüncesi benimsenmemiş ve dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanık Ersen’e yüklenen konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun işlendiği tarih itibarıyla uzlaşma kapsamında bulunması karşısında,5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız olup 5237 sayılı TCK.nun 51/1 madde ve (a) bendine göre ,tayin olunan cezanın ertelenmesine yasal engel bulunmayan sanıklar hakkında ertelemeye yer olmadığına karar verilirken; “sanıkların suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlıklarını” irdeleyen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. P.. ve O.. A..’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.