YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/1692
KARAR NO : 2014/8669
KARAR TARİHİ : 07.05.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 2.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/07/2013
NUMARASI : 2011/196-2013/89

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2013 tarih ve 2011/196-2013/89 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar K.. K.. ile F.. Ü.. vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2006 yılında eser sahipliği kendisine ait “Vur Vur” isimli şarkıya klip çekerek ulusal kanallarda ve internet ortamında yayınlandığını, bu klibin yönetmeninin davalı K.. K.. olduğunu, davacıya ait klibin görüntülerinin yine yönetmeni davalı K.. K.. olan, davalı F.. Ü.. tarafından seslendirilen “Hayde” adlı şarkının klibinde montajlama suretiyle kullanıldığını, kullanımın esinleme olmayıp %60’ının müvekkilinin klip görüntülerinden aynen alındığını, ayrıca davacıya ait görüntülerin de klipte yer aldığını, tanınmış bir sanatçı olan davacının dansçı kız gibi gösterildiğini, müvekkilinin izin ve muvafakatı alınmadan bu klip görüntülerinin kullanılması nedeniyle mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek FSEK’nın 69. maddesi gereğince tecavüzün önlenmesi için klibin yayınının durdurulmasını hak ihlali nedeniyle FSEK’nın 68 ve 70. maddesi gereği 50.000 TL manevi tazminat ve üç katına kadar isteme hakkını saklı tutarak şimdilik 50.000 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı P.. P.. Müzik Film Yapım ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili, dava konusu klibin davalı K.. K.. tarafından çekildiğini, müvekkilinin sadece davalı F.. Ü..’e ait albümün yapımcısı olduğunu, sorumluluğunun bulunmadığını, iki klibin farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.,
Davalı K.. K.. vekili, davacının klibinden alıntılamanın 20 saniye kadar olduğunu, davacının görüntülendiği sahnenin sadece 3-5 saniye olduğu net olmayan profilden görüntü olduğunu, her iki klibin gerek görsel yönden gerekse de kurgusal yönden en ufak benzerliğinin bulunmadığını, kliplerin eser sahibinin müvekkili olduğunu, klibin 2011 yazında çok kısa bir süre yayınlandığını hali hazırda da yayının bulunmadığını, davacıya ne tür zarar verildiğinin açıklanmadığını, kötü niyetli olarak sebepsiz zenginleşme aracı olarak tazminatın istenildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı F.. Ü.. vekili, her iki klibin birbirinden farklı olduğunu, klibin davalı K.. K.. tarafından çekildiğini, ses sanatçısı olması nedeniyle müvekkilinin klibinde yer alan görsel çalışmalardan montaj işlemlerinden ve teknik ayrıntılardan haberdar olmasının beklenemeyeceğini, sorumluluğun klip yönetmenine ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait klibin eser olduğunun ihtilafsız bulunduğu, davalı F.. Ü..’in seslendirdiği “Hayde” adlı şarkının klibinde davacıya ait klipteki görüntülerin izinsiz olarak kullanıldığı bu suretle davacının eser sahipliğinden kaynaklanan mali ve manevi haklarının ihlal edildiği, davalı F.. Ü..’in icracı sanatçı, davalı K.. K..’ın ise klip yönetmeni olarak intihalden sorumlu oldukları, davalı yapımcı şirketin ise sadece sanatçı ile yönetmen arasında irtibat sağladığı bu nedenle bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davalı yapımcı şirket hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan davanın ise kısmen kabulü ile 10,000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın davalılar F.. Ü.. ve K.. K..’tan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalılar K.. K.. ile F.. Ü.. vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir
1-Mahkemenin gerekçeli kararı davalı F.. Ü.. vekiline 23.10.2013 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK’nın 432. maddesinde yazılı süre geçirildikten sonra 11.11.2013 günü anılan davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Aynı Yasa’nın 432/4. maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay da bu konuda karar verebileceğinden, davalı F.. Ü.. vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekili ve davalı K.. K.. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 5846 sayılı FSEK’nın 80. maddesi uyarınca fonogramlara tespit edilmiş icraların ve filmlerin her ne suretle olursa olsun umuma iletilmesi halinde, bunları kullananların eser sahiplerinin yanı sıra icracı sanatçılara ve yapımcılara bu kullanıcılarına uygun bir bedeli ödemekle yükümlü bulunmalarına, her ne kadar davalılarca gerçekleştirilen müzik klibinde davacının eser sahibi olduğu “Vur vur” adlı müzik eseri doğrudan icra edilmemişse de; dava konusu müzik klibinde davacının rol aldığı ve icra ettiği “Vur vur” adlı klipteki görüntüleri de bulunduğundan, bu görüntülerin izinsiz olarak “Hayde’” adlı müzik klibinde kullanılmasından dolayı müzik klibinin görüntülü olarak seslendirildiği, filmin icracı sanatçısı sıfatıyla makul bir tazminat talep etmesinin mümkün bulunmasına göre, davacı ve davalı K.. K..’ın aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3- Ancak, dava konusu müzik klibinin yapımcısı davalılardan P.. P.. Müzik Film Yapım ve Dış Tic. Ltd. Şti’dir. Bu müzik klibinin eser niteliğinde olduğu belirlendiğine ve adı geçen davalı şirketin film yapımcısı sıfatıyla 5846 Sayılı FSEK’nın 80. maddesi kapsamında eser üzerinde bağlantılı hak sahipliği bulunduğuna göre, anılan Yasa maddesi uyarınca söz konusu müzik klibinde izinsiz icranın yer almasından dolayı davacıya karşı yapımcı olan davalı şirketin de sorumlu olduğu gözetilmeksizin bu davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
4- Ayrıca. davacının maddi ve manevi tazminat talepleri kısmen kabul edildiğine göre, reddedilen kısım için davalı K.. K.. yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi de doğru olmamış kararın bu nedenle de davalı K.. K.. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
5- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin davalı P. P.. Müzik Film Yapım ve Dış Tic. Ltd. Şti. yararına hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı F.. Ü.. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı K.. K.. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı K.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı P.. P.. Müzik Film Yapım ve Dış Tic. Ltd. Şti. yararına hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, isteği halinde aşağıda yazılı 346,80 TL harcın temyiz eden davalı F.. Ü..’e iadesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı K.. K..’a iadesine, 07/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.