Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/4146 E. 2014/10609 K. 05.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4146
KARAR NO : 2014/10609
KARAR TARİHİ : 05.06.2014

MAHKEMESİ : ANKARA 11. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/10/2013
NUMARASI : 2012/619-2013/566

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/10/2013 tarih ve 2012/619-2013/566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, İş Mahkemesinde açtığı dava ile, müvekkilinin 01.02.2007-01.04.2008 tarihleri arasında davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığını, aylık 6.000 TL olması kararlaştırılan aylık maaşı ödenmediği gibi, ödenmeyen ihbar ve kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışmasına için alacaklarının da mevcut olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000 TL’nin davalıdan faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, dava değerini 125.992 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında işçi, işveren ilişkisi bulunmadığı, davacının ortağı ve müdürü olduğu şirketin bulduğu turistlerin müvekki şirkete ait araçlarla gezdirildiğini, ayrıca dava dışı şirketin müvekkiline ait binanın 2. katını 2 yıllığına kiraladığını, bu dönemde yetkili personellerinin Antalya’da bulunmaması ihtimaline karşılık işlerin aksamaması için davacıya ihtiyaten vekaletname verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, İş Mahkemesince verilen görevsizlik kararının kesinleşmesi üzerine yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığından davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin ve ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışma ücreti talep edemeyeceği, davalı tarafça vekalet verilmesine karşın davacının bu vekaleti kullanarak davalı adına vekalet görevi yürüttüğü konusunda bir delil bulunmadığı, davacı tarafça sunulan delillerin süresinde bildirilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, davacının davalı şirkette genel müdür olarak çalıştığı iddiasıyla maaş ve diğer alacakların tahsili için açılmış olup, mahkemece taraflar arasında hizmet akdi bulunmadığı, verilen kesin süre içeresinde delil bildirilmemesi nedeniyle davalıya vekalet görevinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir, Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalı şirket tarafından kendisine verilen vekaletnameyi kullanarak vekaleten davalıya iş yaptığına dair delillerin toplanmadığı, mahkemece vekalet sebebiyle hizmet verildiği kabul edilecekse asgari ücrete hak kazanılacağı belirtilmiş, bunun üzerine 13.06.2013 tarihli celsede davacı vekiline vekaletnameyi hangi işlerde kullanarak vekalet görevini yerine getirdiğini açıklamak ve buna ilişkin delillerini bildirmek üzere 2 haftalık süre verilmiş, takip eden 24.09.2013 tarihli celseden önce 23.09.2013 tarihinde davacı vekili delillerini dosyaya sunmuştur. Mahkemece, süresine ibraz edilmediklerinden bahisle bu delillere itibar edilmemiş ise de, mahkemece davacıya verilen mehil kesin mehil olmadığı gibi, müteakip duruşma gününden önce delillerini sunan davacı vekilinin yargılamayı uzatma, geciktirme amacı taşımadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca, sunulan belgelerin bir kısmı da dava iş mahkemesinde görülmekte iken sunulan belgelerdir. Bu itibarla, davacı vekili bilirkişi raporuna itiraz etmiş olduğundan, dosyaya sunulan delil ve belgeler değerlendirilerek ek rapor aldırılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin ıslah harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle ıslah harcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.