Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/6656 E. 2014/12469 K. 30.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6656
KARAR NO : 2014/12469
KARAR TARİHİ : 30.06.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/04/2012
NUMARASI : 2007/304-2012/200

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/04/2012 tarih ve 2007/304-2012/200 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili,müvekkili şirketin İstanbul A.. Y.. Elektrik Şebekesi T.. ve Elektrik Şebekesinin yer altına alınması işlerini İstanbul A.. Y.. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketinden ihale ile aldığını ve taahhüt altına girdiğini, davalıların davacı şirkete günlük ücret ile kablo taşıma işi yaptıklarını, 07.10.2006 tarihinde davalılardan F.. S..’un mutad işlerinden olan kabloları çalışma alanına taşımak için aldığını ve şantiye merkezinden ayrıldığını, ancak bu malzemeleri davacı şirketin işyerine götürmesi gerekirken, bilinmeyen bir yere götürdüğünü alınan malzemelerin toplam bedelinin 70.000 TL tutarında bulunduğunu ileri sürerek, 10.000 TL manevi tazminat ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla maddi tazminat talebini 72.524,33 TL’ye yükseltmiştir.
Davalılar vekili, davacı şirketten kabloların alındığını ancak, kabloların götürüldüğü yerde malları teslim edecek şirket yetkilisi ve muhatap bulunamadığından aracın yüklü olarak müvekkili şirketin iş yerine geri getirildiğini, tüm çabalara rağmen bir muhatap bulunamaması üzerine de malların Kurtköy’de bulunan şantiyeye bırakıldığı ve burada halen korunduğunu, davacı iddialarının haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı tarafın davacıya ait olan kabloları şantiyeden alıp yine davacıya ait olan işyerine götürmesi gerekirken kabloları alacağından dolayı yedinde bulundurduğu ve iade etmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın maddi tazminat yönünden kabulü ile 72.524,33 TL bedelin haksız fiil tarihi olan 07.10.2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, şartları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mahkemece yazılı gerekçeyle dava konusu kablo bedeli üzerinden hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı taraf, dava dilekçesinde, kabloların aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsili şeklinde terditli dava açmış olup mahkemece aynen iade talebi değerlendirilmeksizin doğrudan kabloların bedeline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Öte yandan, davacı, dava dilekçesinde, dava dışı firma ile arasındaki ihale sözleşmesinin feshinden ve teminatların irat kaydedilmesinden dolayı uğradığı zarara karşılık fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500 TL talep etmiş olup mahkemece bu talebin kabulü veya reddi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden davanın tamamının kabulü de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Taşıma sözleşmesi davacı ile davalı şirket arasında akdedilmiş olup davalı F.. S.. bu sözleşmenin tarafı olmadığı gibi mahkeme kararında anılan davalının davacı zararından sorumlu tutulmasına dair bir gerekçe gösterilmeksizin hükmedilen tutarın bu davalıdan da tahsiline karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 30/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.