YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/3925
KARAR NO : 2014/11322
KARAR TARİHİ : 13.06.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/09/2013
NUMARASI : 2012/207-2013/173

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/09/2013 tarih ve 2012/207-2013/173 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının V. Fm logosu ile yaptığı radyo yayınlarında müvekkilinin temsil ettiği sanatçıların icralarının izinsiz kullanıldığı ileri sürerek davalının 2000-2001 ve 2002 yıllarına yayılan ihlalleri nedeniyle şimdilik FSEK 68/1 gereğince 3.000,00-USD tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının geçerli yetki belgelerinin bulunmadığını, ceza mahkemesinde açılan şahsi davanın reddedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve dosya kapsamına göre, davalının müzik yorumunu yayınladığı, tazminat miktarının 2.398 TL olduğu gerekçesiyle, FSEK 68. maddeye göre takdiren 2 kat tazminat tutarı 4.796,50 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak; dava FSEK’dan kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, ihlalin tespit edildiği tarihle dava tarihi arasında FSEK 68. madde uyarınca ödenmesi gereken telif bedelinin belirlenmesi suretiyle tazminata hükmedilmesi gerekirken, 2002 yılında davalının elde ettiği tüm reklam geliri üzerinden, % 3’ü esas alınarak tazminatın belirlenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yaranına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.