Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/7387 E. 2014/2313 K. 03.02.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7387
KARAR NO : 2014/2313
KARAR TARİHİ : 03.02.2014

Tebliğname no : 12 – 2012/25552
Mahkemesi : Antalya 9.Asliye Ceza Mahkemesi
Tarihi : 15/11/2011
Numarası : 2010/693- 2011/597
Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın talimatla ifadesinin alındığı 21/01/2011 tarihli celsede, ölenin yakınlarının zararını gidermek için girişimde bulunduğunu fakat ölen yakınlarının kabul etmemesi nedeniyle zararlarını gideremediğini bildirdiği, mahkemece tevdii mahalli gösterilip zarar bildirilirse ödemeye hazır olduğunu beyan etmesi karşısında, mahkemece katılanlardan zararlarının miktarı sorulup, zararı gidermek isteyip istemediği yönünde sanığın beyanı alınarak, zararın giderilmesi halinde, buna ilişkin delillerin mahkemeye sunulmasına imkan verildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, “sanığın katılanların zararını karşılamamış olduğu anlaşılmakla 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
1)Taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan “sanığın kastının yoğunluğu ” kıstasının gerekçe olarak gösterilmesi,
2)Hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.