YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/23153
KARAR NO : 2015/36122
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2012/70257
MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/10/2011
NUMARASI : 2011/91 (E) ve 2011/802 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği, ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca yöntemince tebliğ edilmediği, tebligat parçasında muhatabın adreste bulunmama nedeninin ve kendisine haber verilen komşusunun kim olduğu belirtilmediğinden temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından , 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddeleri uyarınca sanık V.. D..’nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan “olayın meydana geliş şekli, sanığın sabıka kaydının, sanığın saik ve amacının, sanık ile müşteki arasındaki sosyal ilişki niteliğinin ve komşu esnaf olmalarının, olayın saatinin gözönüne alındığı” şeklindeki gerekçelerle, sabıka kaydı olmayan sanık hakkında, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla tayini,
b-TCK’nın 62. maddesinde öngörülen “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri” gibi hususlar değerlendirilmeden “…yargılama süresince sanık lehine takdiri indirim nedeni olabilecek bir husus tespit edilemediği….” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanık V.. D..’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.