YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21483
KARAR NO : 2015/35993
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2011/328556
MAHKEMESİ : Karabük(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/05/2011
NUMARASI : 2010/10 (E) ve 2011/404 (K)
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Tehdit suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından,
1-Sanık H.. D..’un tehdit eylemlerine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Sanık H.. D.. hakkında hakaret eyleminden kurulan hükümde ise;
Eylemin, katılanın evinde meydana gelmesi karşısında, katılanın evi aleni yer olmadığından TCK’nın 125/4. maddesi nedeniyle cezada artırım yapılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık H.. D..’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hükümden, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin (2) numaralı paragrafının çıkartılıp, 62. maddenin uygulandığı (3) numaralı paragraftaki “2 ay 27 gün” ibaresinin ise “2 ay 15 gün” şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.