YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12364
KARAR NO : 2015/15081
KARAR TARİHİ : 12.10.2015

Tebliğname No : 12 – 2015/100593
Mahkemesi : Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 09/01/2015
Numarası : 2014/379 – 2015/9

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet savcısının isim ve sicil bilgilerinin gerekçeli karar başlığına yazılmaması, mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiş ve hükümden önce, 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hüküm davalı hazine yönünden kesin nitelikte ise de, dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.02.2013 gün ve 2012/9-1384 esas, 2013/68 sayılı kararında da belirtildiği üzere, dava dilekçesinde talep edilen tazminat miktarının reddedilen bölümünün temyiz sınırının üzerinde olması ve davacı vekili tarafından bu bölümün temyiz edilmiş olmasına bağlı olarak, davalı Hazine vekiline hükmü temyiz etme hakkı vereceği ve bu kapsamda hükmün davalı Hazine vekili yönünden de temyizi kabil hale geldiğinin anlaşılması nedeniyle, tebliğnamede davalı Hazine vekilinin temyiz talebinin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.