Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/29234 E. 2015/34539 K. 02.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/29234
KARAR NO : 2015/34539
KARAR TARİHİ : 02.12.2015

Tebliğname No : 3 – 2015/330039
MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/11/2014
NUMARASI : 2011/394 (E) ve 2014/222 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında müşteki Olgun’a yönelik 15/06/2011 tarihli tehdit suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak hüküm kurulmamasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında, müşteki Olgun’a karşı tehdit suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabilmesi mümkün görüldüğünden ve temyize konu bir hüküm bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanığın ve sanık müdafiinin, sanık hakkında kasten yaralama ve silahlı tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Erbaa Sulh Ceza Mahkemesinin 06/10/2009 tarih ve 2009/67 E. 2009/457 K. sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 123/1,50.,52.maddelerine istinaden verilen 1800TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK’un 305/1.1 maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. madde hükmünün uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının tekerrür ile ilgili bölümünün tamamen karar metninden çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.